رضا حاجیلری
Contact me
My Profile
Blog Author(s) رضا حاجیلری
Previous Months Home Archive فروردین ٩٤ بهمن ٩٢ فروردین ٩٢ آبان ٩۱ شهریور ٩۱ آذر ٩٠ آبان ٩٠ تیر ٩٠ اردیبهشت ٩٠ فروردین ٩٠ اسفند ۸٩ بهمن ۸٩ دی ۸٩ آبان ۸٩ مهر ۸٩ شهریور ۸٩ تیر ۸٩ خرداد ۸٩ اسفند ۸۸ بهمن ۸۸ تیر ۸۸ خرداد ۸۸ بهمن ۸٧ More ...
      امداد و نجات در سیلاب و غواصی استان گلستان (ارائه اطلاعات در خصوص عمليات هاي جستجو‏ و امداد و نجات در سیلاب و غواصی و ...)
آموزش شنا و مطالب مرتبط با آن(دانستنیهای شنا) by: رضا حاجیلری

قسمت دوم آموزش شنا

جهت دریافت توضیحات کامل آموزش شنا می توانید به سایت تبیان مراجعه نمایید.


درجه چرخش

 

بعد از لمس کردن دیوار آرنج خود را خم کنید بدین ترتیب عمل چرخش به پشت و قرارگرفتن  در مسیر جدید شنا بهتر صورت می گیرد در این حالت سر وقسمت پایین بدن زیر سطح آب قرار دارند سپس زانوها را به یکدیگر چسبانیده و به لگن نزدیک نمائید .  ضمن خارج کردن ساق ها از آب ، زانو و لگن خم شده را 180 درجه در جهت دستی که دیوار را لمس کرده به حرکت درآورید .

توجه داشته باشید ، که اگر  دیوار را با دست راست لمس می کنید عمل برگشت از طرف راست و اگر دیوار را  با دست چپ لمس می نمائید ، عمل برگشت از سمت چپ صورت بگیرد .

در هنگام برگشت وقرار دادن  پا به دیواره ،  دستی که دیوار را لمس کرده بود از آن دیوار جدا شده ودر امتداد بدن قرار خواهد گرفت عمل قرار دادن دست در یک راستا با بدن بهتر است با آرنج خمیده  و از کنار بدن صورت گیرد ضمن اینکه در انتها آرنج به طور کامل باز خواهد شد .

پاها  درست همان جایی قرار خواهند گرفت که دست قبلا  دیوار را لمس کرده بود ( 30 تا 40 سانتی متر ) زیر سطح آ ب

جدا شدن از دیوار با فشار

در هنگام فشار وارد کردن به دیوار توسط پاها و جدا شدن از آن ، بهتر است که دو دست به طور کامل بالای سر کشیده شده باشند و بدن آماده برای جداشدن باشد . عمل فشار آوردن به دیوار توسط باز کردن  زانوها صورت می گیرد بلافاصله بعد از اصابت پاها  به دیوار فشار واردکردن به آن انجام می گیرد .

 

به دنبال فشار وارد کردن به دیوار با باز کردن کامل مچ پا این مرحله به پایان میرسد . یادآوری می شود محلی که پاها با دیوار تماس حاصل می نمایند حدود 30 تا 40 سانتی متر زیر سطح آب است .

قرار گرفتن  قسمت های مختلف بدن در یک امتداد و در مسیر شنا

 

بعد از جدا شدن از دیوار بهتر است که قسمت های مختلف بدن مانند سر، تنه  و  پاها  در یک امتداد قرارداشته باشند . این عمل باعث می شود تا شناگر سریعتر  در آب حرکت نماید  علاوه بر آن از تلاطم بیهوده ی آب نیز جلوگیری می شود .همچنین بهتر است بر حرکات پا افزوده شود تا بدین  ترتیب هم بر سرعت شناگر افزوده شود و هم طول مسیر سر خوردن بیشتر شود به علاوه عمل مزبور باعث می شود تا بدن با حالتی یکنواخت به سطح  آب برسد .

همانطور که به سطح آب نزدیک می شوید . حرکات پای خود را به همان ترتیب قبل ادامه داده و اولین ستروک ... را شروع نمائید .

اولین ستروک های بعد ز برگشت از اهمیت فوق العاده ای برخوردار می باشند توجه داشته باشید که در این مرحله شناگر نباید حتی یک ستروک را ازدست  بدهد اولین ستروک ها بعد از برگشت منجر به این می شوند که نیروی محرکه ای که در محل برگشت و جدا شدن دیوار بوجود آمده است ادامه داشته و در سراسر طول مسیر حفظ شود .

مشکلات 1- در هنگام برگشت از دست به گونه ای استفاده نمایید که عمل برگشت بهتر انجام گیرد .  بعضی از شناگرها بعد از لمس کردن دیوار با آرنج کاملا" باز با همان دستی که دیوار لمس کرده به دیوار فشار وارد می نمایند  چنین عملی باعث می شود که به فاصله ی شناگر از دیوار افزوده شود . برای رفع  اشکال فوق بهتر است پس از لمس کردن دیوار، اجازه دهید  همراه با پیش  روی و نزدیک شدن به دیوار آرنج خم شده و سپس  عمل چرخش به پشت را انجام دهید .

 

2- بعضی از شناگرها برگشت را تنها  از یک طرف  میتوانند انجام دهند . این شناگرها در هنگام برگشت از یک ستروک کوتاه استفاده  می کنند تا بتوانند از طرف دلخواه عمل برگشت را انجام دهند اقدام به چنین عملی باعث می شودکه وقت با ارزشی از دست داده شود .

توجه داشته باشید که در مسابقه های نهایی حتی از دست دادن یک صدم ثانیه ممکن است شناگر را از رسیدن به نتیجه ی مطلوب محروم نماید . لذا شناگر  باید بیاموزد که عمل برگشت را با مهارت کامل از هر دو طرف انجام دهد

 

 

استارت کرال پشت


در زمان استارت کرال پشت شناگر ،  پشت به مسیر شنا در داخل آب می ایستد . در این هنگام قسمتی از بالا تنه ی او از آب خارج خواهد بود سپس شناگر با دو دست میله ای را که در زیر سکوی استارت به این منظور بسته شده است میگیرد ( برای تمرین استارت کرال پشت میتوان از موج گیر  استفاده کرد ) در این هنگام شناگر هر دو پای خود را به طرف بالاتنه کشیده و کف هر دو پا را در حدود 30 سانتی متر زیر سطح آب به دیوار استخر تکیه  می دهد .

 

در اینحالت حتی می تواند پاها  تقریبا در کناریکدیگر طوری قرار گرفته شودکه هر یک از آنها از دیگری  بالاتر است و شناگر بایستی مراقب  باشد که در موقع استارت پاها  لیز نخورد،  زیرا بیشترین نیروی پرتاب بدن به فاصله ی دورتر توسط فشار وارده توسط پاها به دیواره ی استخر صورت می گیرد .

به محض شنیدن  فرمان استارت  شناگر سر را به طرف بالاو عقب پرتاب می نماید . توجه داشته باشید که بدن در هنگام استارت دارای قوس کمی خواهد بود .

 

 در ضمن سر در مرحله ی اوج بدن در خارج از آب به عقب کشیده شده ودر زمانیکه به داخل آب هدایت می شود به طرف سینه کشیده می شود تااز به عمق  کشیدن بیشتر از حد بدن در آب جلوگیری نماید .در این حالت دست ها فشاری مخالف به دستگیره  آورده و به پایین و داخل نیرو وارد می سازند در این حالت عمل دم انجام می گیرد .

 

اینکار بایستی با انقباض  عضلات شکم انجام شود

در مرحله ی بعد پاهای شناگر از دیواره  جدا شده و در حالی که آخرین فشار  وارده توسط باز شدن مفصل مچ پا به دیواره می آید دست ها به طرف سر در حرکت است .

 

درهمانحال  که دستها  به طرف بالای سر می رود بدن  شناگر در حال سقوط در آب  می باشد شناگر در این حالت در فکر سرخوردن پس از غوطه ور شدن در آب است .

چنانچه شناگر پس از استارت بیش از اندازه ی مطلوب در آب فرو رود ابتدابا زدن چند پای  کرال پشت سعی به سطح آب کشیدن بدن کرده تا شرایط مناسب بدن نسبت به آب ایجاد شود و سپس شروع به زدن دست و پای کرال پشت می نماید .

 

تمرین های آموزشی استارت کرال پشت

1- دست ها میله ی سکوی استارت و یا موج گیر را گرفته و تمرین استارت کرال  به روشی که شرح آن قبلا"  گفته شد انجام می شود . البته آموزش مقدماتی شنای کرال پشت  ابتدا باید با یک  سر خوردن طولانی  در آب  و بدون  حرکت دست و پا انجام گیرد .

2- تکرار تمرین شماره ی  یک ، با این تفاوت که بعد از سر خوردن بلافاصله  حرکت دست و پا شروع شود .

بخش پنجم  : شنای پهلو

همان طوری که از نامش پیداست شناگر در حالی که به پهلو بر روی آب شناور است شنا می نماید در این شنا خستگی کمی به شناگر دست می دهد و به همین علت است که ناجیان غریق برای حمل غریق هایی که مسافت آنها با خشکی زیاداست از این نوع شنا استفاده می نمایند و این شنا همیشه  جزء مورد امتحان ناجیان غریق می باشد حدود 80 سال قبل  این شنا دارای مسابقاتی بود ولی از آن به بعد  از مسابقات رسمی حذف گردید این شنا یکی از آسانترین شناها بوده و شناگران به راحتی می توانند بدین طریق شنا نمایند .

موقعیت بدن

بدن  به حالت پهلو خوابیده و بر روی آب شناور می باشد سر طوری از پهلو در آب خوابیده است که دهان از خارج از آب نگه می دارد و در تمام مدت شنا دهان از آب خارج خواهد بود و به مانند دیگر شناها بدن باید حالت افقی خویش را بر روی آب حفظ نماید .

حرکت پاها

پاها  در این شنا به حالت قیچی ضربه میزند  در ابتدا یکی از پاها به عقب رفته  در حالیکه پای دیگر به جلو برده می شود ودر عین حال بدن از پهلو بر روی آب دراز کش  می باشد .

سپس پاها با یکدیگر نزدیک شوند قبل از توضیح مرحله به مرحله حرکت پاها و دست ها بایستی اشاره کنیم که قبل از اینکه این شنا  را در آب  انجام دهید بهتر است در خشکی مطابق شکل زیر اقدام به تمرین نمائید . سپس در آب با استفاده از گرفتن لبه ی استخر مطابق شکل زیر حرکت پا را تمرین کرده و بالاخره شنای کامل را در آب انجام دهید .

1- به پهلو به حالت کاملا کشیده دراز می کشیم دستی که زیر بدن است  نیز کاملا" کشیده و در زیر سر طوری قرار دارد که کف آن به طرف زمین است .

 

2- پاشنه ها را به طرف  باسن جمع می کنیم و دستی که کنار بدن بود را به طرف سینه بالا می بریم و دست بالای سر را به طرف سینه جمع می نمائیم .

 

3-  در حالی که هنوز دستی که به موازات بدن بود در حال بالا آمدن بدن است پاها از یکدیگر جدا می شوند و دستی که کشیده در بالای سر قرارداشت  به پایین آمده و از دست دیگر عبور می کند .

 

4- پاها به صورت قیچی به طرف هم جمع می شوند  دست بالاتر شروع به کشش آب  به طرف پایین و  به موازات بدن مینماید  ودست پایینی به صورت کشیده به طرف بالا حرکت می نماید .

 

شناگر برای مدت کوتاهی بایستی به همین وضع سر بخورد حرکت پا در این شنا همانطور که اشاره شد حرکت قیچی نامیده می شود .

تمرین های آموزش شنای پهلو

1- به پهلو به حالت کاملا  کشیده دراز  می کشیم برای تعادل بهتر یک دست تا 30 سانتی متر از سطح آب فاصله داشته باشد و با دست دیگر لبه ی استخر را بگیرید .

 

2- سپس در آب با استفاده از گرفتن لبه ی استخر مطابق  شکل زیر حرکت پا را تمرین کرده و بالاخره شنای کامل را در آب انجام دهید .

 

شنای پروانه

 


شنای پروانه دومین شنا از نظر سرعت دربین چهارنوع شنای اصلی می باشد. این شنا درسال های 1930 از تحول شنای قورباغه سنتی بوجود آمد . در سال 1956این شنا به طور رسمی وارد مسابقات المپیک شد. اولین مرحله  تحول شنای قورباغه  ابداع مرحله  خروج دست از آب بود که بطور چشمگیری سرعت شناگر را از طریق کاهش نیروهای مقاوم ،  بدون نقص قوانین شنای آن زمان، افزایش داد. بلافاصله پس از آن ، شیوه  پا زدن دلفین که ماهی با هوش دریاهاست ابداع شد، که درآن هر دو پا به جای حرکت در صفحه افقی درشنای قورباغه در صفحه عمودی و به طور همزمان حرکت می کردند که این روش ، خود سهم زیادی در کسب سرعت بیشتر نسبت به شنای قورباغه داشت.

 

وضعیت بدن:  B0dy position

وضعیت بدن درشنای پروانه از بعضی لحاظ  به کرال سینه شباهت دارد با این تفاوت که حرکت دست ها و پاها تک تک انجام نمی شوند بلکه هر دو دست با هم و هر دو پا با هم حرکت را انجام می دهند. شنا گر به شکم روی آب قرارمی گیرد و سعی می کند نیروی مقاوم را با پایین گرفتن سر، بالا بردن نسبی پاها ، کاهش حرکت های بدن به سمت بالا و پایین عمل کشش و خروج از آب را انجام می دهند و کنترل حرکت بدن درحین اجرای هر دو مرحله یا هر یک از آنها کار مشکلی است ، لذا شناگر باید سعی کند همواره درطی یکدوره کامل حرکت ، حالت افقی بدن خود را حفظ  کند. حرکت همزمان دو دست در این شنا برای شناگر یک مزیت نیز به همراه دارد و آن اینست که دیگر وی نگران حالت عدم تعادل یا چرخش پای مخالف به خاطر حرکت دست مخالف نمی باشد و درنتیجه نیروی مقاوم از این نظر افزایش پیدا نمی کند.

اولین بخش آموزش ، عملکر پا : (Leg Action)

پا زدن دراین شنا درعمل شبیه پا زدن درکرال سینه است ،  با این تفاوت که دراین جا هر دو پا همزمان با هم حرکت می کنند، بنابر این تعداد ضربه های پا درطی یکدور شنای پروانه به طور عمومی از کرال سینه کمتر می باشد. درحالی که بدن کشیده درسطح آب قرار دارد، با سن قدری خارج از آب قرار می گیرد. دراین حالت پاها بسته و در حدود 30 سانتی متر در زیر آب است. هنگام به حرکت درآوردن ساق پا، باسن قدری به داخل آب کشیده می شود، درهمین حال به دلیل خم شدن مفصل لگن خاصره ،  ران نیز کمی به داخل آب کشیده می شود. دراین موقعیت کف پا به طرف سطح آب به حرکت در می آید که نهایتا" در قسمت پشت زانو، درمفصل زانو، زاویه  90 درجه ایجاد می شود، درچنین حالتی جلوی ساق پا و روی پا به طرف پایین و عقب ، فشار بر آب وارد می کنیم که درنتیجه منجر به پیشروی و شناورشدن شناگر در سطح آب می شود. شکل زیر اختلاف بسیارجزیی پای شنای دلفین ( پروانه ) نسبت به کرال سینه را جهت های حرکت تنه ، میزان خم شدن مفصل ها ی ران ، زانو و مچ ها د رضربه به سمت پایین را نشان می دهد.

عملکرد پا در شنای پروانه

عملکرد پا در شنای پروانه ( شکل پایینی ) بسیار شبیه به عملکرد پا در شنای کرال سینه می باشد.

کرستن (kersten ) اثر دو نوع ضربه دلفین را مورد بررسی قرار داد – ضربه الف ( حداکثر عملکرد زانو- حداقل مفصل ران ) و ضربه  ب ( حداکثر عملکرد ران – حداقل عملکرد مفصل زانو) را در مسافت 10 یارد با یکدیگر مقایسه کرد . وی به این نتیجه رسید که اجرای کامل حرکت با ضربه ( ب) بود .

حداکثر حرکت مفصل > زانو حداقل مفصل ران = نتیجه  بهتر

توجه : شناگران نباید پاها را صاف نگاه داشته و با باسن و کمر ضربه بزنند.

 

1- پاها درپایین ترین مرحله  ضربه خود حدود 60 سانتی متری عمق آب قرار می گیرند ، ولی باسن در سطح آب باقی می ماند .

2- پاها به طرف بالا آمده بدون اینکه شکستگی در ناحیه زانو دیده شود . این حرکت بسیار مفیدی است که درشناگران با پاهای قوی مشاهده می شود البته در این حرکت هیچ نشانه ای از پیشروی وجود نخواهد داشت .

3- حرکت پاها در حال کشیده بودن به طرف بالا ادامه دارد و این عمل باعث پایین رفتن باسن می شود .

4- قسمت بالائی پاها ( ران ها ) شروع به ضربه زدن به طرف پایین می نماید و قسمت پایینی رفتنش را به طرف بالا ادامه می دهد چنین حرکتی ترکیبی به علت وجود شکستگی در مفصل زانو بوجود می آید .

5- سرعت پایین رفتن قسمت بالائی پاها ( ران ها ) بیشتر شده و با افزایش شکستگی مفصل زانوها ، پنجه ، مچ و کف پا تا حدود سطح آب بالا می آید . باسن در این حالت در پایین ترین سطح خود نسبت به سطح آب قرار دارد .

6- زانو در این حالت حدود 90 درجه می باشد و در اینجاست که پنجه کشیده شده و آماده  ضربه و حرکت به طرف پایین است.

7- در این زمان با زدن ضربه نیروی پیش برنده پاها تولید می شود. سرعت حرکت ضربه به پایین در حدود دو برابر سرعت بالا آوردن پا است . این در حالی است که مفصل مچ پا کشیده شده و سرپنجه ها به طرف داخل متمایز گشته است و در این حالت است که اهمیت مچ پاهای کشیده شده و مفصل قابل ارتجاع و انعطاف مچ پا معلوم می شود .

 

تمرین های آموزشی

1- کار آموز شناگر با در دست داشتن تخته شنا اقدام به زدن پای دلفین می کند. در ابتدا مشکل می باشد اما با تکرار و تمرین کار آموز پیشرفت خود را مشاهده می کند.

 

2- در آبی که عمق آن تا حدود کمر است در حالی که زانوها خم و بدن به طرف جلو متمایل است قرار می گیریم. در همین حال به طرف جلو و بالا در آب جهش می کنیم به طوری که ابتدا دست ها و سپس ساعد و به همین ترتیب سایر قسمت های بدن در آب داخل می شود.

 

3- تکرار تمرین شماره دو با این تفاوت که این بار در داخل آب از روی یک مانع پرش می نماییم. توجه داشته باشید که مانع با ارتفاع زیاد از سطح آب قرار نداشته باشد. پس از جهش از روی مانع و فرود آمدن در داخل آب با گرفتن سر به عقب قوسی در بدن ایجاد می کنیم تا بدن را به سطح آب هدایت کنیم. مانع می تواند دست کشیده نفر دوم و یا چوبی باشد که با ارتفاع حدود 10 سانتی متر بالاتر از سطح آب قرار دارد.

 

4- پرش از روی مانع و عبور از بین پای فردی که به فاصله یک متر از مانع قرار دارد.

5- کارآموز شناگر با فرمان مربی با سرخوردن و با زدن ضربه کوچک( اول) و ضربه دوم پای دلفین قوسی در بدن ایجاد می کند وبعد روی خود می ایستد.

6- بعد از کمی پیشرفت کارآموز شناگر سعی می کند عرض استخر را با ضربه پای دلفین ( پروانه) طی کند. در ابتدا پیشروی ندارد ولی با اراده و همت و تلاش راحت عرض استخر را طی می کند.

اشتباه های رایج و روش صحیح آن

اشتباه : چنانچه پا و ساق پا بیش از اندازه از آب خارج شوند.

صحیح:

باسن و زانو باید در داخل آب باشند تا بدین وسیله خمیدگی کمی در ناحیه مفصل تهیگاهی ایجاد شود. اشتباه: چنانچه باسن با زانوهای کاملاً کشیده به طرف پایین و بالا حرکت کند و نشیمنگاه بیش از حد از آب خارج شود.

صحیح:

زمانی که باسن در زیر آب است زانو باید در عمق بیشتری از آب قرار داشته باشد در هنگام وارد کردن ضربه توسط ساق و روی پا بر آب باسن قدری متمایل به طرف سطح آب خواهد بود.

دومین بخش ، عملکرد دست

حرت دست ها در شنای پروانه ( همانند وضعیت بدن و عملکرد پا) تا اندازه زیادی به حرکت دست در شنای کرال سینه شباهت دارد. چون در این شنا، مرحله کشش و مرحله بازگشت به حالت اولیه( حرکت دست در خارج آب ) با هر دو دست و بطور همزمان انجام می گیرد، لذا پاره ای از حرکت های اساسی دست ضرورتاً تغییر پیدا می کند.

مرحله کشش

در این مرحله، دست ها( کف دست به پایین و کمی به سمت خارج) جلوتر از حد شانه و کمی دورتر از محور طولی بدن نسبت به شانه ها وارد آب می شوند. و کف دست ها دو علامت سئوال را در زیر آب ترسیم می کنند.

 

ترسیم علامت سئوال در زیر آب به این طریق است که ابتدا دست ها از محور میانی بدن فاصله می گیرند و پس از اینکه به اندازه کافی به خارج بدن کشیده شدند بازوها به طرف داخل کشیده می شوند و در این هنگام است که آرنج ها خم می شوند . توجه داشته باشید که همانند بازوها ، مچ و دست پس از اینکه به اندازه کافی به خارج کشیده شدند به طرف یکدیگر نزدیک می شوند، بطوری که هر دو دست در حالیکه در جهت عقب و داخل و به سمت خط میانی بدن کشیده می شوند از زیر خط شانه ها عبور کرده و سرانجام به سمت خارج و بالا رفته تا حرکت را در حدود ران ها به پایان برسانند.

نیروهای پیش برنده تولید شده در زمانی که دست ها به طرف خط میانی بدن حرکت می کنند، معمولاً کم است و در این مرحله نیروی بالا برنده عامل اصلی حرکت است. در حرکت دست ها به سمت عقب معمولاً نیروی کشش بوجود می آید.

مرحله بازگشت به حالت اولیه- در پایان مرحله کشش، دست به صورت مستقیم و کف دست ها به سمت داخل می باشند. پس از این وضعیت شناگر دست های خود را به سمت خارج می چرخاند و سپس آنها را از طرفین به سمت جلو پرتاب می کند به طوری که همواره سعی دارد دست ها در نزدیکی سطح آب عمل کنند، و در همین حال آنها را به سمت نقطه ورود به آب هدایت می کند.

باید توجه داشت که ، وضعیت خمیده آرنج و عمل بالا آوردن آرنج در مرحله بازگشت به حالت اولیه در شنای کرال سینه حداقل به دو دلیل در شنای پروانه رعایت نمی شود:

1- از نقطه نظر ساختار آناتومیکی چرخش مفصل شانه بدون همراهی چرخش بدن غیر ممکن است .

2- حفظ تعادل دست ها به وسیله یکدیگر در حرکت همزمان آنها به سمت جلو نیاز به چنین حرکتی را برطرف می سازد.

تمرین های آموزشی

1- در آبی که عمق آن تا کمر می باشد جهش دلفین مانندی انجام می دهیم. و در این هنگام همزمان با کشش دست ها ضربه پای پروانه نیز زده می شود( زانوها خم و شروع حرکت پا از کمر).

 

2- تکرار تمرین شماره یک با این تفاوت که به محض اینکه شانه ها و سر، از آب خارج شدند بلافاصله دست ها به جلو، در داخل آب فرو می روند و در این زمان نیز صورت مجدداً در روی آب قرار می گیرد.

3- کارآموز شناگر در حالی که عمق آب تا کمر باشد، خم شده و حرکت دست پروانه را انجام می دهد.

4- تمرین دست شنای پروانه همراه با پای کرال سینه.

" کوتاه اما با اهمیت"

توجه: انداختن دست به جلو فقط در یک لحظه کوتاه است که نیروی وارده دست ها را به سمت جلو پرتاب می نماید، برای اینکه شناگر چنین عملی را انجام دهد به او می گوییم پس از شروع پرتاب بایستی دست هایت در موقع ورود به آب شل و راحت باشد. اگر دقت کرده باشید متوجه می شوید که کف دست در ابتدای خروج متمایل به بالا برده در طول طی مسیر متمایل به خارج می گردد. نقش جنبش پذیربودن مفصل شانه در چنین حرکتی به خوبی نمایان می شود و به همین دلیل است که مسئله جنبش پذیری ( بخصوص مفصل شانه) و کشش عضلات بسیار با اهمیت است. حرکت دست ها که یک دایره یا سیکلی را طی می کند بایستی بطور پیوسته و آهنگ صحیح باشد و در هیچ جا قطع نشود و حتی بعضی مواقع آهنگش متغییر ننماید. به طور مثال: در موقع ورود دست به آب اگر حرکت دست توسط شناگر کند شود وقفه ایی در کل حرکت بوجود آید باعث فروافتادن بدن در آب می شود و این یکی از اشتباه های متداول شناگرهای مبتدی پروانه رو می باشد. یا اینکه وقتی دست ها از خارج به آب برخورد می نمایند باید توسط همان آب کنترل شوند نه اینکه شناگر به عضلاتش ورود دست به آب را کنترل نماید.

برای اینکه پای دلفین خوب زده شود، کار آموز شناگر حتماً بایستی برای بوجود آوردن موج ابتدا از دست هایش که در جلو می باشد حرکت( عمل و عکس العمل) را فراموش نکند یعنی اول دست ها بعد سر، بعد باسن و در مرحله آخر پاها موج را بوجود می آورند.

سومین بخش آموزش اجرای کلیه حرکات دست و پا و تنفس

با وجود اینکه بلند کردن سر از روی آب موجب افزایش نیروی مقاوم میگردد و در نتیجه بر روی سرعت شناگر اثر می گذارد، لیکن یک شناگر خوب می تواند با تنظیم زمان مناسب  نفس گیری، این اثر منفی را به حداقل برساند. بدین منظور، نخست شناگر سعی می کند تعداد نفس گیری های خود را براساس نیاز فیزیولوژیکی خود به حداقل برساند، غالباً در شناهای سرعتی، شناگر در هر دو یا سه دور کامل حرکت دست یک نفس گیری و در شنای استقامتی در هر یک یا دو دور کامل حرکت دست یک بار نفس گیری می کند. سپس وی سعی می کند با تظمین حرکات، سر خود را زمانی بالا بیاورد که همزمان با اجرای موفقیت آمیزعمل نفس گیری ، در حداقل فاصله ممکن نسبت به سطح آب قرار گیرد. جهت رسیدن به این هدف، سر باید زمانی بالا بیاید که نیمی از مرحله کشش انجام شده باشد و شانه ها با اجرای حرکت دست ها و همزمان با انجام ضربه دوم پاها به بالا کشیده شده و دهان از آب خارج گردد. هر گونه حرکت اضافی ناشی از بالا کشیدن سر، موجب فرو رفتن پاها در آب و ایجاد نیروی مقاوم خواهد شد. با انجام این عمل، شناگر هوا را بدرون مجاری تنفسی خود فرستاده و بی درنگ سر را بین دو دست به درون آب فرو می برد، در همین زمان است که دست ها با تاب دادن( پرتاب کردن) از خط میانی شانه ها درهوا گذشته و برای ورود به آب به سمت جلو فرستاده می شوند.

به طور کلی با هر حرکت دست در شنای پروانه دوبار پای پروانه زده می شود. اولین حرکت پا به سمت پایین وعقب موقعی انجام می شود که کف دست ها از روی آب به داخل آب فرورفته و آب را به طرفین می کشد و دومین حرکت پا نیز هنگامی صورت می گیرد که دست ها در مرحله فشار قرار داشته و به طرف یکدیگر نزدیک می شوند و در واقع حرکت هنگامی شروع می شود که مرحله فشار رو به اتمام بوده و کف دست ها از ناحیه کمر به سمت عقب بدن در حال حرکت می باشند. توجه داشته باشید پای اول در شنای پروانه برای راندن بدن به جلو و پای دوم صرفاً جهت نگهداری و تکیه بدن روی آب نقش مهمی را ایفا می نمایند. به محض ورود دست ها در آب، عمل بازدم شروع می شود و هنگامی که دست ها مجدداً از نزدیک باسن آب را ترک می کنند سر به عقب کشیده شده و در این مرحله که دم صورت می گیرد.

نکات قابل توجه در نفس گیری:

سر درست در لحظه ای وارد آب می گردد که دست ها در حال پرتاب به جلو باشند . این امر نه تنها به باقی ماندن بدن در حالت افقی کمک می کند، بلکه باعث می شود که شناگر بتواند دست های خود را به بالا کشیده و در حرکت پرتاب به جلو راحت تر عمل کنند.

لحظه نفس گیری:

این لحظه درست در زمانی است که دست ها در حال وارد آوردن فشار به طرف ران ها بوده و چانه درون آب قرار دارد و مرحله پایانی آن زمانیست که دست ها از آرنج به بالا کشیده شده اند.

استارت پروانه

استارت پروانه، شبیه به استارت کرال سینه است.

برگشت پروانه

در برگشت شنای پروانه نیز به مانند شنای قورباغه بایستی هر دو دست در یک زمان و در یک سطح با دیواره استخر تماس پیدا نمایند. توجه داشته باشید که هر دو دست همزمان و در یک دیوار استخر را لمس نمایند، در ضمن شانه ها نیز در صفحه افقی قرار داشته باشند. وقتی که لمس کردن دیوار توسط هر دو دست به طور صحیح صورت گرفت، مسابقه دهنده به هر روشی که خواست می تواند مابقی برگشت خود را انجام دهد.

تمرین های آموزشی

1- چهار یا پنج دست کرال سینه با یک پای پروانه- توجه داشته باشید که همراه با هر نیم ستروک از کرال سینه، یک بار دم و یک بار بازدم صورت گیرد.

2- اجرای کلیه حرکات شنای پروانه- توجه داشته باشید که این تمرین را ابتدا در مسافت کوتاه به طول مثال 8-5 متر انجام دهید و سپس به تدریج بر بعد مسافت افزوده شود.

3- اجرای کلیه حرکات شنای پروانه با تاکید بر عمل تنفس بدین معنی که با هر دست پروانه، یک بار عمل دم و بازدم صورت گیرد.

مراحل مختلف کشش دست ها، ضربه های پا و هواگیری در شنای پروانه

 

     

شیرجه و استارت

شیرجه های مقدماتی

 

قبل از اینکه استارت آموزش داده شود و از شاگرد کارآموز خواسته شود که به مانند شناگران ماهر استارت مسابقات را تمرین کنند لازم است که ابتدا روش شیرجه رفتن های ساده را به او آموزش دهیم . در حقیقت لازم است که یاد بگیرد به چه روش بایستی با آب برخورد نماید ، بیشتر افراد در اولین تجربه شیرجه  خود کمی وحشت دارند ولی پس از چند بار تمرین به روش صحیح این دلهره از بین می رود.

امروزه مراحل مختلف شیرجه را تقسیم بندی کرده اند و شاگرد از مرحله نشسته در کنار استخر شیرجه رفتن را شروع نموده و بالاخره پس از تمرینات لازم با حالت دورخیزوار نیز شیرجه می رود .

به طور معمولی افرادی که دارای قابلیت های جسمانی متعادل هستند در یک یا دو جلسه که به استخر می روند می توانند شیرجه های مقدماتی را فرا بگیرند.

مراحل مختلف آموزش شیرجه را شرح می دهیم.

شیرجه از حالت زانو زده در کنار استخر

1-  در این شیرجه شناگر در لبه استخر با یک پا زانو می زند . دست ها طوری قرار می گیرد که گوش ها به بازوها می چسبد ، این نکته بسیار مهم است زیرا اگر گوش ها به بازوها نچسبد یا سر بالا قرار بگیرد باعث برخورد صورت به آب می شود وی ا اینکه سر داخل دست ها فرو می افتد که باعث می شود شخص بیشتر به زیر آب فرو رود. بنابراین این گفته ها باید رعایت گردد ، انگشتان شصت دست در یکدیگر قلاب شده و دست بطور کامل کشیده رو به جلو می باشد . پنجه پا، لبه استخر را به طور قلاب وار می گیرد تا اینک شناگر سر نخورد .

2-  در این مرحله با کشیده بدن به جلو ( به طرف آب ) قصد ورود به آب را می کند، و بالا تنه را به همان حالت حفظ می نماید و با فشار پنجه پا به لبه استخر بدن به فاصله  دورتر پرتاب شده و با زاویه  مناسب ( حدود 45 درجه ) به داخل آب وارد می شود .

نکته مهم در این مرحله اینست که پس از جدا شدن بدن از لبه استخر هر دو پا به حالت کشیده و به هم چسبیده قرار گیرد به طوری که بدن در هوا به حالت یک چوب کشیده باشد . پس از اینکه تمام بدن او داخل آب فرو رفت فوری سر و سینه را که در حالت فرو رفتن به عمق آب می باشند تغییر مسیر داده و به طرف بالا بگیرد. این کار باعث می شود که سرعت اولیه ائی که بدن را به طرف جلو می برد بدن و سرو سینه را به طرف سطح آب بکشد و سر از آب خارج گردد.

 

در واقع بدن مسیری قوسی شکل را طی می نماید . در تمام مسیری که ذکر شد بدن حالت کشیده دارد و عضلات بدن در حالت انقباض عمومی می باشند . نکته مهمی که بایستی رعایت شود اینست که ، زانوها در آخرین لحظه ( در روی هوا) خم نباشد . پاها به طور کامل کشیده و به هم چسبیده باشد و فاصله ائی بین آنها نباشد ، بسیاری از شناگران سر را خیلی زود از بین دست ها بیرون می کشند که این کار صحیح نیست و باعث برخورد صورت به آب می شود . قرار داشتن سر داخل دستها تا آخرین لحظه بایستی ادامه یابد ( به خصوص در مراحل اولیه آموزش ).

بعد از فراگیری شناگر با یان روش شیرجه مرحله ی بعدی شروع می شود.

 

مسیر قوسی شکل بعد از شیرجه جهت کشیدن سر و سینه به طرف سطح آب

شیرجه از حالت ایستاده با زانوهای خمیده

1-  در این مرحله شناگر در لبه  استخر طوری می ایستد که پنجه پاهایش لبه استخر را می گیرد ، زانوها به مانند شکل زیر خم شده ولی به هم چسبیده می باشد. دست ها در کنار بدن و بازوها در یک محور دایره ای می باشند .

 

2-  در لحظه سقوط با فشاری که به لبه  استخر وارد می سازد پاها را به بالا پرتاب می نماید در این حالت پاها به هم چسبیده و به حالت کشیده می باشند و فقط کمی از ران خمیده است پرتاب پاها به بالا از پشت کمک می نماید که سر و سینه به طرف آب خم شود.

 

3-  در این مرحله بدن به حالت کشیده در یک امتداد قرار گرفته و قصد ورود به آب را دارد البته زاویه  ورودی بدن به آب برای شیرجه های مقدماتی بهتر است همان زاویه  45 درجه رعایت گردد.

 

تمرین های آموزشی

1-  برای اینکه پای کار آموزش شناگر از هم باز نشود و هنگام ورود به آب پاها در امتداد بدن و حالت کشیده باشد ، حلقه ای را گرفته در ابتدا از مچ پا شروع می کنیم و از کارآموز می خواهیم که بیشتر قسمت های بدن را به سمت جلو بکشد به حدی که می خواهد سقوط کند بعد از او می خواهیم که شیرجه بزند ، کم کم به دور زانو برده می شود ، کارآموز شناگر سعی می کند در هنگام ورود تکرار و تمرین حلقه کم کم به دور زانو برده می شود ، کارآموز شناگر سعی می کند در هنگام ورود به آب پا را به سمت بالا پرتاب کند. بنابراین شناگر ورود خوبی را در آب خواهد داشت.

2-    شیرجه ی یک پا

1- در این حالت شناگر مبتدی کنار استخر طوری می ایستد که یک پا لبه  استخر می باشد و پای دیگر در عقب قرار دارد. بدن از کمر خم شده ، سر داخل دست ها طوری قرار می گیرد که گوش ها به بازوها می چسبد. زانوی پای جلو قفل و بی حرکت می باشد.

 

2- در لحظه  سقوط با فشاری که به لبه استخر وارد می سازد پای عقب را به بالا پرتاب می نماید و به سمت آب دولا شده و در موقع ورود به آب پاها به هم چسبیده و به حالت کشیده می باشند .

 

مراحل مختلف شیرجه ایستاده از جلو از روی تخته ی شیرجه با ارتفاع 1 متر از آب

Spring board  تمام توضیحات وضعیت بدن در هنگام شیرجه در قسمتهای گذشته گفته شد، فقط روش صحیح روی تخته شنا بازی کردن مهم است. چون تخته شنا حالت ارتجاعی دارد، لذا فراگیری آب بسیار مهم می باشد.

 

استارت

شروع و آغاز حرکت در شناها را که می تواند پرش از سکوی استخر یا از داخل لبه استخر باشد استارت نامیده می شود. در سه شنای اصلی پروانه ، قورباغه ، کرال سینه استارت از روی سکو در لبه استخر صورت گرفته و برای شنای کرال پشت ، استارت از داخل آب و با گرفتن لبه استخر یا میله تعبیه شده برای اینکار انجام می شود .

استارتی که در گذشته مورد استفاده  شناگران قرار می گرفت با استارتی که امروزه بکار می رود تفاوت دارد. تکنیک استارت از روی سکو که در قدیم انجام می شد بسیار ساده تر بود و آن بدین شکل انجام می شد که شناگر بر روی سکو می رفت پاها را به اندازه  عرض شانه باز می نمود و با پنجه پا لبه  سکو را گرفت و بدنش را از کمر به جلو خم می نمود و سر را طوری به بالا نگه می داشت که روبرو را نگاه می کرد ، سپس زانوها را خم کرده و به محض شنیدن صدای شروع با آوردن دست ها به جلو و باز کردن مفاصل زانوها خود را به جلو پرتاب می نمود .

با مطالعه و بررسی حرکت های مختلف اندام ها کم کم مربی ها موجه شدند که روش های دیگر نیز وجود دارد که می تواند در پرتاب کردن شناگر به فاصله  دورتر مؤثر واقع شود.

امروزه استارت از روی سکو به دو صورت انجام می شود یکی استارتی که با گردش دست حول محور مفصل شانه بودن ( چرخش دست ها ) و دیگری استارتی است که شناگر خم شده و با دست لبه  سکو استارت را می گیرد. هر دو نوع این استارت ها مورد استفاده  شناگران و قهرمانان قرار می گیرد. در آموزش استارت بایستی توجه داشت که پس از شنیدن ( بجای خود) شناگر به لبه جلوی سکو آمده و با پنجه  پا لبه  سکو را بگیرد در هر دو نوع استارت ذکر شده این نکته بایستی رعایت شود ، حتی در شیرجه های ساده زیر این کار از سر خوردن شیرجه رونده جلوگیری به عمل می آورد . این نکته در واقع بایستی در همان ابتدای آموزش پرش در آب آموزش داده شود . شناگر بداند پنجه های پا حالت گیرندگی دارد.

مشخصات سکوی استارت

به ازای هر خط استخر شنا سکوی استارت با مشخصات زیر ساخته می شود .

بر اساس قوانین فیفا ( فدراسیون جهانی شنا ) بلندی هر سکو از سطح آب بایستی بین 50 تا 75 سانتی متر باشد و سطح روی سکو حداقل 50×50 سانتی متر و از مواد غیر لغزنده ساخته شود . حداکثر شیب سطح روی سکو نبایستی از 10 درجه نسبت به سطح افق تجاوز نماید . در هر چهار ضلع طرفین سکو بایستی شماره  سکو نوشته شده قابل رویت باشد .

 

نتیجه گیری در استارت به طریقه چرخش دست ها و گرفتن لبه ی استخر

در سال 1967 هانوئر در تحقیقی که راجع به مقایسه دو نوع استارت انجام داد . به این نتیجه رسید که در استارت به روش گرفته لبه استخر ، شناگر زودتر از سکوی استارت کنده شده و رودتر هم وارد آب می شود ولی فاصله  طی شده با اندازه  فاصله  طی شده در استارت به روش چرخش دست ها نیست. رفرد در سال 1971 برای مقایسه این دو نوع استارت یک شناگر زن و 8 شناگر مرد انتخاب نمود و در 3 مورد زیر تحقیقاتی انجام داد.

1-    زمان جدا شدن از سکو

2-    زمان پرواز

3-  زمان طی کردن فاصله 60/ 3 سانتی متری به این نتیجه رسید که هر دو استارت در زمان پرواز برابرند ولی در دو مورد دیگر نتیجه ای عکس نتیجه ی هانوئر بدست آورد . یکی از علل برتری استارت به طریقه گرفتن لبه استخر زود جدا شدن از سکو به محض شنیدن صدای گلوله استارت می باشد.

عوارض ناشی از ورزشهای آبی و نحوه مقابله با آنها

 


شنا یکیاز پرطرفدارترین ورزش هایی است که درمیان مردم رایج است به طوری که هرساله میلیونها نفر برای پرکردن اوقات فراغت خود به استخرها، پارکهای آبی، حوضچه های آب گرم، برکه ها، رودخانه ها و دریاها هجوم میبرند.
میزان استقبال مردم از ورزشهای آبی به خصوص در فصل گرما به حدی است که اکثر این مکانها بخصوص استخرها در تمام اوقات روز ، خصوصا زمان اوج گرما، مملو از افرادی است که به آب خنک پناه آوردهاند.
اما همین ورزش مفرح و آب خنک درصورت بی توجهی به اصول بهداشتی میتواند زمینه ساز بروز بیماریهای پوستی و عفونی خطرناکی شود.
درسال های اخیر اگرچه استفاده از روشها و داروهای ضدعفونی کننده در استخرها و به سازی محیط دریاچه ها،رودخانه ها و دریاها سبب بهبود کیفیت این محیط ها شده است اما بااین وجود آمار شیوع بیماریهای ناشی از شنا به دلایل مختلف همچون استفاده بیرویه از لوازم بهداشتی -آرایشی، بیتوجهی به نظافت شخصی و سهلانگاری برخی مسئولان مراکز تفریحی _ ورزشی در رعایت نکات بهداشتی افزایش داشته است.
در این بین استخرها به دلیل حضور بیشتر و دسترسی سهلتر مردم و محدود و بسته بودن آن ها در انتشار و گسترش بیماریها تاثیر بیشتری دارند و بیماری هایی مانند قارچ، انگل، اسهال، حصبه، اگزما، کچلی، قارچهای پوستی، بیماریهای عفونی گوش و چشم و بیماریهای گوارشی از آن دسته امراضی هستند که هرسال تعدادی از مراجعین به این مکانها به آنها مبتلا میشوند.
اگرچه آمار دقیقی از تعداد مبتلایان به این بیماریها در دست نیست اما کارشناسان بهداشت و برنامهریزان اوقات فراغت، به شهروندان در مورد رعایت اصول بهداشتی در استخرهای شنا هشدار جدی میدهند.
به گفته یکی از مسئولان استخر ، استخرها به سه دسته درجه یک، دو و سه تقسیم میشوند که سرویس دهی، خدمات و همچنین رعایت اصول بهداشتی در هر یک از این استخرها متغیر است . در استخرهای درجه یک که معمولا مجهز به سیستم تصفیه کننده دائمی هستند به علت قیمت بالای بلیت ورودی، افراد کمتری مراجعه میکنند و در مقابل در استخرهای درجه سه و حتی درجه دو به علت حضورزیاد مراجعین و کمبود وقت برای کنترل امور بهداشتی و نظافتی شاهد بروز بیماریهای عفونی و پوستی زیادی چون کچلی، زگیل و قارچهای پوستی هستیم.
کارشناسان بهداشت نیز در این زمینه معتقدند،براساس استانداردهای موجود، به منظور حفظ سلامت شهروندان و رعایت بهداشت عمومی آب استخر باید مرتبا تصفیه و هر دو یا سه روز یکبار تعویض شود که این امر باتوجه به کمبود ذخایر آبی در کشور، به ویژه در فصل گرم سال تقریبا غیرممکن است.
به اعتقاد آنان، بیماری های ناشی از تفریحات آبی، بیماری هایی هستند که از استنشاق یا تماس با آبهای آلوده استخرهای شنا، چشمه های آب معدنی و رودخانه ها شیوع پیدا میکنند.

 

 شناگران باید از کلاه شنا در استخرهای روباز و سرپوشیده و حتی شخصی استفاده کنند، چرا که نه تنها کلر موجود در آب باعث ریزش مو میشود، بلکه مس آزاد شده از لوله های آب که به درون استخر میریزد نیز صدمات زیادی به مو میزند. استفاده ازعینک وکلاه مخصوص شنا دراستخرها اگرچه ابتلا به بیماریهای عفونی را از بین نمیبرند اما تا حد قابل توجهی آن را کاهش میدهند.
یکی از متخصصان بیماریهای گوارشی ، نیز اسهال را معمولترین بیماری ناشی از تفریحات آبی ذکرکرد و گفت: اسهال بیماریاست که میتواند توسط افرادمبتلا به آن در استخر منتشر شود.
 سایر بیماری ها از قبیل بیماریهای چشم، گوش، حلق، بینی و پوست شناگران را تهدید میکنند و چنانچه گندزدایی«ضدعفونی» در سطح قابل قبول در استخرها انجام نشود، میکروب آنها رشدکرده و سبب بروز بیماری میشوند.
 - به منظور ازبین بردن بعضی از میکروبها از قبیل کریپتوسپوریدیوم که حتی در شرایط گندزدایی دقیق و صحیح استخر، برای روزها زنده میمانند، لازم است کلرینه طولانی مدت انجام شود.
-  کودکان، زنان باردار وافرادی که دچارنقص درسیستم ایمنی بدن هستند مانند افراد مبتلا به ایدز، افراد دارای پیوند اعضاء ویاافراد شیمی درمانی چنانچه دچار عفونت باشند بیشتر درمعرض ابتلا به بیماری های ناشی از تفریحات آبی هستند.
- استفاده از ضدعفونیکننده های مناسب و نگهداری کلرآب درحد استاندارد، تعویض مکرر آب استخرها توسط مسئولین مراکز تفریحی _ ورزشی و رعایت بهداشت فردی توسط شناگرها از مهمترین راه های کنترل و پیشگیری از گسترش بیماریهای ناشی از شناست.
- استفاده از استخرهای خلوت ومطمئن، پرهیز از تماس پوست چرب ناشی ازمصرف لوازم آرایشی یا کرمها با آب استخر، دوش گرفتن پیش از ورود به استخر، سونا یاجکوزی، استفاده ازکلاه و عینک شنا برای جلوگیری ازآسیب رسیدن به چشمومو،استفاده ازلوازم شخصی، دوش گرفتن وشستن بدن وسر باصابون وشامپو پس ازخروج ازاستخر دراین ورزش الزامی است.
- افرادی که به بیماری پوستی، ناراحتی گوش، بیماری های عفونی دچار هستند باید از فعالیتهای ورزشی جمعی به ویژه شنا در استخرها خودداری کنند تا هم بیماری آنان به دیگران منتقل نشود وهم روند بهبودی بیماری شان کند، نگردد.
- هرچند شنا از جمله ورزشهایی مانند فوتبال و یاتنیس نیست که آسیبهای چشمی یکی از خطرات آنهاست ، ولی قرمزی و سوزش چشم بعداز شناکردن بویژه در استخر یکی از مسایلی است که بسیاری با آن مواجهاند.
- قرمزی چشم پس از شناکردن سبب آسیب درازمدت نمیشود و کلر که برای ضدعفونی کردن و ازبین بردن باکتریها به آب استخر اضافه میشود،بخودی خود مشکل ساز نیست، مشکل زمانی رخ میدهد که کلر در مجاورت نیتروژن یا آمونیاک موجود درآب قرار میگیرد و از ترکیب آنها کلرامین تشکیل میشود. علت اصلی قرمزی چشم کلرامین است و عروق سطحی روی سفیدی چشم براثر تماس با کلرامین ملتهب شده و چشم قرمز میشود.
- برای رفع قرمزی و سوزش شدید چشم که به دفعات تکرار شود،استفاده از عینک شنا میتواند موثمرالثمر باشد. اغلب تصورمیشود قرمزی چشم ناشی از زیاد بودن کلر آب استخر است، در حالیکه واقعیت دقیقا بر عکس این است و این مسئله اغلب ناشی از کم بودن کلر آب است.حتی بوی تندی که اغلب افراد تصور میکنند ناشی از زیادبودن کلر در استخر است نیز بخاطر کم بودن کلر آب ایجاد میشود.
-  افزایش کلر آب علاوه براینکه مانع رشد باکتریها درآب استخر میشود سبب شکسته شدن پیوندهای شیمیایی کلرامین و شکسته شدن مولکولهای آن شده ومشکلات مربوطه را کاهش میدهد و درصورتیکه کلرآب کم باشد احتمال عفونت چشم ناشی از وجود باکتریها در آب افزایش مییابد.  رعایت نکات بهداشتی دراین رابطه امری ضروری است و دوش گرفتن بلافاصله پس ازبیرون آمدن ازآب سبب میشود که کلرامین ازپوست، مو وچشم شسته شود.
- شایعترین بیماریهای ناشی از شنا در استخرها و سواحل دریا را خشک شدن پوست، خارش پوست،التهاب پوست دراثر پوشیدن لباس شنا که ممکن است پس از یک روزاستفاده طولانی مدت ازیک مایوی مرطوب وتنگ این حالت اتفاق بیفتد،حساسیت پوستی نسبت به وسایل شنا، خارش شناگران و ابتلا به قارچ کف پا می باشد .

منبع : http://hrd.nigc.ir

 

یک شناگر باید بداند

اشعه آفتاب و پوست صورت

به طور طبیعی همه شما دهقانان را دیده اید. دهقانانی که از صبح تا شب جلوی آفتاب زحمت می کشند گندم می کارند، می چینند، و درو می کنند، محصول برمی دارند و ... خواه ناخواه از اشعه آفتاب به طور دایم برخوردارند. آنها بدنی سالم و بازوان قوی را دارا هستند . با اشتها غذا می خورند، خوب می خوابند، و کمتر مریض می شوند. اما اگر سن آنها را بپرسید، هرگز باورتان نخواهد شد، که با صورت چین و چروک دار سن وسال آنها چقدر کمتر است! یک دهقان چهل ساله سالم از نظر چین و چروکهایی که در صورت و دستها دارد، با یک شخص شصت ساله شهری به سختی تشخیص داده می شود. زیرا پوست آنها تحت تاثیر مستقیم اشعه آفتاب به تدریج نرمی و لطافت خود را از دست داده، و به اصطلاح" شاخی" شده است، و در نتیجه علایم پیری زودرس در آنها آشکار گشته است.

دکترمارشال ایتالیایی، در مورد تاثیر زیان آور آفتاب روی پوست صورت به بررسیهای دقیق پرداخته، و بامطالعه در پوست صورت افراد مختلف، و با کمک گرفتن از علم آمار نتیجه گیری کرده است که اگر اشعه آفتاب به طور مستقیم و مداوم به پوست صورت بتابد، به جای سالم کردن سبب چین و چروک آن شده، و به زیبایی انسان لطمه وارد می کند.

پروفسور شوسترانگلیسی هم به یک آزمایش عجیب و غیرعادی در این مورد زده، و به نتیجه جالبی رسیده است: وی موهای بدن چهارصد موش سفید را تراشیده ، و مدت چندین هفته آنها را در معرض اشعه مستقیم آفتاب قرار داده است. درنتیجه پوست بدن آنها به زودی چروکیده شده، و نصف موشها در این مدت از بین رفته اند.

پروفسور شوستر انگلیسی و دکتر مارشال ایتالیایی پس از تجربه های متعدد و ممتد خود بر علیه برنزه شدن اعلام جنگ داده، و آن را وسیله ای برای پیری زودرس پوست داشته اند.

برنزه شدن

درعصرما هدف از برنزه شدن تنها تامین سلامت جسم نیست. وقتی تابستان فرا می رسد، عده ای از مردم، مخصوصاً جوانان هوس می کنند، به موازات تغییراتی که در لباس و آرایش خود می دهند، پوست خود را نیز برنزه کنند، و آن را به رخ مردم و دوستان بکشند، و به آشنا و بیگانه ثابت کنند که آنها مدتی در ساحل دریا و یا استخر روباز به سر برده اند! روی این اصل آنها مدتی در ساحل دریا و یا استخر رو باز پا می گذارند، وظیفه خود می دانند که خود را بی دریغ به دست اشعه آفتاب بسپارند. بخصوص هنگامی که فقط یک روز یا چند ساعت به دریا و یا استخرهای چند ساعته دسترسی پیدا می کنند قسمت اعظم این مدت را به روی دریا و یا روی تخت های کنار استخر دراز می کشند، تا با پوستی برنزه به شهر و یا به منزل بازگردند . شاید اگر این اشخاص از تاثیر اشعه خورشید بر روی پوست، و تغییراتی که در آن می دهد، با اطلاع بودند، در روش خود تجدید نظر نموده و با این آتش بازی نمی کردند. من باچشمان خودم سوختگی پا و سرشانه را بارها دیدم و علت آن هم، نداشتن استفاده صحیح از تاثیر اشعه خورشید می باشد.

در این قسمت ، که باید از شنا صحبت شود، ما به طور خیلی خلاصه از منافع و مضار آفتاب نیز صحبت می کنیم، و از آنچه که در کنار دریا و یا استخرهای روباز، سلامت ما را تامین می کند یا آن را به خطر می اندازد با شما گفتگو می نماییم.

طریقه علمی برنزه شدن

تا اینجا به نظر می رسد که آفتاب فقط دشمن پوست است، و ماباید تا آنجا که می توانیم خود را دور از آن نگه داریم. در صورتی که آثار میکروب کش اشعه ماورای بنفش خورشید بر کسی پوشیده نیست. همچنین همه پزشکان تایید می کنند که اشعه خورشید در تسریع جریان خون تاثیر زیادی دارد اما مساله مهم این است که تنها وسیله برنزه شدن، علیرغم عقیده عده زیادی از مردم خوابیدن در جلوی اشعه سوزان آفتاب نیست، و برعکس پیاده روی و گردش، توپ بازی و تفریحات دسته جمعی مختلف، آن هم نه در وسط روز، بلکه ابتدا صبح و عصر، و سپس در نزدیکیهای ظهر یا از ساعت 3 ظهر به بعد، می تواند ضمن تامین سلامت روحی و جسمی، پوست بدن شما را برنزه کند.

اما اگر قرار است یک نفر تنها به وسیله خوابیدن در زیر اشعه خورشید پوست بدن خود را قهوه ای کند، بایستی طی روزهای مدیدی ( زیادی) به کار بپردازد. به این ترتیب که روز اول فقط چند دقیقه( آن هم نه در وسط روز) در آفتاب بخواند. و روزهای بعد، هر بار یک دقیقه به مدت قبلی اضافه نماید. همچنین فراموش نشود، که پوست صورت انسان به مناسبت حساسیت خاصی که دارد ، باید حتی الامکان در نیم سایه قرار گیرد.

چه مدت باید آفتاب به ما بتابد؟

برای اشخاص مختلف مدت آفتاب گرفتن را از 20 الی 50 ساعت تعیین کرده اند. البته این امر حتی الامکان نباید در مدت کمتر از 25 روز انجام پذیرد. و هرگز نباید در عرض یک سال بیش از 50 سال بدن را به دست اشعه سوزان آفتاب سپرد. زیرا زیاده روی در این کار، علاوه بر ایجاد چین و چروک، پوست را خشک می سازد.

اما چرا نباید حمام آفتاب گرفتن به طور مداوم انجام یابد؟

به این دلیل که پوست ما در مقابل نور خورشید دو نوع واکنش نشان می دهد:  یکی ماده رنگی پوست که در مقابل آفتاب رو به ازدیاد میگذارد و دیگری واکنش دفاعی اتوماتیکی یاخته هاست که خود به خود ضخیم تر می گردند، و یک طبقه بسیار نازک شاخی روی پوست تشکیل می دهند.

اما برای تشکیل این طبقه حداقل 10 روز وقت لازم است. روی این اصل حمام آفتاب گرفتن نمی تواند با عجله و شتابزدگی توام باشد.

و بهداشت شناگران

 

 

مسافرت تابستانی به شهرهای شمالی کشور و دیگر مناطق دیدنی و سرسبز اغلب با شنا کردن در دریا و رودخانه ها همراه است. بخشی از مردم نیز استخرهای شنا را جهت تفریح و سپری نمودن اوقات فراغت انتخاب می کنند. این در حالیست که عمدتاً ایمنی و بهداشت را هنگام شنا کردن به عنوان دو نکته اساسی در بیشتر مواقع کمتر مورد توجه قرار می دهند. بد نیست بدانیم شنا کردن در دریا خطرات و مشکلاتی را همه ساله جهت مسافران دریا به وجود می آورد. خطرغرق شدن در آب دریا صرفاً مخصوص کسانی که آشنایی کمتری با فنون شنا کردن دارند نمی باشد و ممکن است هر انسان بی احتیاط و کم توجهی را تهدید کند. در زیرسطح زیبا و دیدنی استخر نیز، موادشیمیایی و بیولوژیکی فراوانی وجود دارد که ممکن است با اندکی غفلت متصدیان و شناگران معضلات بهداشتی زیادی برای استفاده کنندگان به وجود آورد. عوامل محیطی، قارچ و جلبک، گازهای شیمیایی تشکیل شده در آب، میزان درجه حرارت آب و محیط استخر، دفعات تخلیه، کیفیت اولیه آب، میزانPH و کلر آزاد آب همگی از عوامل موثر بر بهداشت استخر است. در این شماره به بررسی جنبه های مختلف شنا کردن می پردازیم.

فواید شنا

آنچه ورزش شنا در سراسر دنیا زیرپوشش قرار می دهد، طیف وسیعی از اقشار مردم علاقمند به ورزش و تحرک جسمانی می باشد عده ای از مردم به ورزش علاقمندند اما وقتی به یاد کوفتگی عضلانی ناشی از ورزش می افتند، از انجام آن منصرف می شوند و اصولاً علاقه ای به جنبش توأم با تعرق زیاد و کوفتگی عضلانی ندارند. آنچه به این افراد توصیه می شود" ورزش در آب" است چرا که به دور از تعرق زیاد می توانند نشاط و شادی ناشی از تحرک جسمانی را به دست آورند.

ورزش در آب را می توان به ورزشکاران و کسانی که در سطح بالایی از آمادگی جسمانی هستند نیز توصیه کرد. همچنین برای کسانی که در فصل خارج از مسابقه، آمادگی خود را در سطح مطلوب حفظ می کنند و یا اینکه بخواهند تمرینات اختصاصی برای افزایش قدرت و استقامت عضلانی خود بسته به رشته ورزشی که به آن می پردازند انجام دهند.

شنا را می توان به کسانی توصیه کرد که پس از بهبودی نسبی از آسیب های فیزیکی ممکن است تا مدتها از انجام دیگر تمرینات محروم شده چرا که از این طریق می توانند دوره درمان را سریع تر پیش برده و بهبودی حاصل نمایند.

زنان باردار از جمله افرادی هستند که همواره در جستجوی ورزشی ملایم و مطلوب برای گذران این دوران می باشند. هر چند که بسیاری از نرمشها و ورزشهای سبک ویژه این دوران از سوی متخصصین معرفی شده است، اما آنچه به این افراد در سراسر دنیا توصیه می شود، ورزش در آب و انجام حرکات ملایم در آن می باشد. ورزش در آب علاوه بر آن که شادی و نشاط بودن در آب را با خود دارد، سستی و کسلی ناشی از وزن زیاد در این دوران را به در کرده، می تواند سبب بهبود وضعیت جسمانی در این قبیل افراد شود یک آمادگی جسمانی خوب، مادر را در تحمل وزن رو به رشد جنین یاری داده، می تواند با تقویت عضلات کمر و شکم، یک زایمان خوب و سالم را به ارمغان آورد. همچنین در دوران پس از زایمان، در برگشت عضلات به وضع اولیه قبل از زایمان بسیار موثر خواهد بود.

شنا برای کسانی که اضافه وزن دارند، ورزش فوق العاده مفیدی است چرا که این ورزش به دلیل هوازی بودن در سوختن کالریهای اضافی که می تواند منجر به اضافه وزن شود تأثیر مطلوبی دارد. این ورزش می تواند تأثیری عمده در کم کردن استرسها داشته باشد. خاصیت ماساژ دهندگی آب آرامش خاطر و تمدد اعصاب را به انسان برمی گرداند. این ورزش به همه کسانی که علاقه مند به بهبود وضعیت روحی و جسمی خود هستند، صرفنظر از سن، سابقه آمادگی جسمانی و یا بیماری که دارند توصیه می شود. آنچه در این مورد به افرادی که به نوعی مشکل پزشکی عمده ای دارند، توصیه می شود مشورت با پزشک و رعایت برخی توصیه ها پیرامون عدم انجام حرکات خطرناک در مورد هر بیماری است.

این ورزش بیشتر قسمت بالاتنه را درگیر فعالیت می کند. ماهیچه های کوچک بازوها در اثر ورزش شنا نسبت به ماهیچه های بزرگتر پا بیشتر به حرکت گرفته می شوند.

تقویت عضلات و بهبود ظرفیت تنفسی، همچنین بالارفتن قدرت خون رسانی قلب از دیگر فوایدی است که می توان برای ورزش شنا ذکر کرد.

بهداشت شنا کردن

 

بسیار روشن است که آب محیط عالی برای انتقال و رشد موجودات ذره بینی بیماری زایی است که عامل بیماریهایی از قبیل تب تیفوئیدآ اسهال آمیبی و باسیلی، هپاتیت، تبخال، ورم ملتحمه چشم و زرد زخم و غیره می باشد.

این قبیل موجودات میکروسکوپی، محیطهای گرم و مرطوب همراه با غذای کافی را ترجیح می دهند.

عوامل عفونت های ذیل در استخری با مراقبت ضعیف ممکن است وجود داشته باشد.

- عفونت های ویروسی و قارچی، مثل عارضه خارش پای شناگران که یک بیماری قارچی پوست است.

- عفونت چشم، گوش، گلو و بینی

- عفونت های بخش فوقانی تنفس

- عفونت های روده ای

آنچه شناگران در استخر باید به آن توجه کنند

- قبل از ورود به استخر بدن خود را با یک شوینده مناسب شستشو دهید.

- قبل از ورود به استخر پای خود را در داخل حوضچه کلر قرار دهید.

- به همه کسانی که به استخر می روند توصیه می شود پیش از ورود به استخر مثانه خود را تخلیه کنند.

- از تف کردن، مضمضه کردن آب، شستن و خارج کردن ترشحات بینی و... خودداری کنید.

- هنگام شنا کردن خلط گلوی خود را به آب استخر وارد نکنید. ترجیحاً هنگام ابتلاء به بیماری توأم با خلط عفونی، به شنا نپردازید.

- اگر بیماری پوستی از قبیل بیماریهای قارچی قابل سرایت دارید به هیچ عنوان به استخر عمومی مراجعه نکنید.

- بعد از استخر نیز بدن خود را شستو دهید.

آنچه متصدیان استخر باید توجه کنند

- کلر آزاد باقیمانده استخر حداقل 2-5/1 میلی گرم در آب باشد مقادیر کمتر از این میزان ممکن است عواملی از قبیل کریپتوسپوریدیوم را از بین نبرد.

- مرتباً محیط استخر را تمیز کنید و آب آن را به دفعات کافی تخلیه و تعویض نمائید.

- آب استخر را جهت وجود باکتریهای کلی فرم و پسودوموناس کنترل کنید، این دو می توانند شاخصهای مناسبی جهت سنجش میزان کارایی سیستم های ضدعفونی کننده و بهداشت آب باشند.

ایمنی شناگران

نکات ایمنی باید در سالن استخر با نصب هشدارها و پیامهای نوشته شده به اطلاع عمومی برسد. خودداری از دویدن در محیط استخر، شنا کردن در عمق متناسب با توانایی شنا کردن و اجتناب از بازی و شوخی های خطرناک می تواند ایمنی نسبی افراد را تأمین کند. استفاده از وسایل مورد نیاز جهت شنا از قبیل عینک، گوشی و دماغی را فراموش نکنید.

چنانچه دچار خستگی و گرفتگی عضلانی شدید از شنا کردن در قسمتهای عمیق خودداری کنید.

از شنا کردن در دریا هنگامی که شرایط طوفانی وجود دارد پرهیز کنید.

 

ایمنی شنا در دریا آنچه مسئولین باید توجه کنند

- با مطالعه و بررسی جغرافیایی فضاهایی را برای شنا در نظر بگیرند که حداقل پستی و بلندی و کمترین حفره آبی را داشته باشند.

- در کنار سواحلی که مکان های مناسبی برای شنا هستند درمانگاههایی دایر شود تا چنانچه فردی در حین شنا دچار عارضه شد، در همان مکان با کمترین امکانات درمان شود.

- خانواده ها را نسبت به بهره گیری مناسب از دریا آموزش دهند و در شبکه استانی رادیو و تلویزیون نکات ایمنی را به دفعات به مسافران دریا بازگو کنند.

- برای فضاهای خصوصی که در اختیار مسافران دریا قرار می گیرند، تعرفه ای را مشخص کنند و نظارت بر امنیت مسافران در این خصوص را جدی بگیرند

فواید ورزش شنا

 

 

ورزش شنا یکی از محبوب ترین ورزشها در بین اقشار مختلف مردم است. فردی که شنا می کند، نه تنها از این طریق احساس راحتی و نشاط می کند بلکه در اثر شنا کردن قابلیتهای جسمانی خود را از قبیل استقامت دستگاه گردش خون و تنفس، قدرت، سرعت و انعطاف پذیری مفاصل شانه و مچ پا افزایش می دهد. ورزش شنا ورزشی است که از سن نوزادی تا سن کهنسالی میتوان آنرا انجام داد و به طور کلی ورزشی است که هیجان و اضطراب را کاهش داده، عضلات را قوی و محکم کرده و بدن را نرم و انعطاف پذیر می سازد و باعث می شود که فرد انرژیی بیشتری برای انجام کارهای روزانه خود کسب کند.

تغییرات فیزیولوژیکی که در اثر تمرینات استقامتی شنا در بدن بوجود می آید.

تمرینات استقامتی به معنی شنای مداوم در مسافتهای طولانی مثل شنای 400 متر، 600 متر،800 متر،1400 متر و یا حتی مسافتهای بیشتر می باشد. یکی از امتیازهای این نوع تمرین این است که احتیاج بدن را به دستگاه انتقال اکسیژن افزایش می دهد و در نتیجه سبب تغییرات زیر در بدن می شود.

افزایش بازده قلب، کاهش ضربان قلب، افزایش کیفیت خون از نظر حمل مقدار بیشتری اکسیژن ذخیره شده مقدار بیشتری گلیکوژن در جگر و ماهیچه ها و افزایش تعداد میتوکندریها در تارهای ماهیچه ای.

ماهیچه هایی که در شنا بکار گرفته می شوند.

در زیر اسامی بعضی از ماهیچه های اصلی که در مرحله جلو بردن یک شناگر در حرکتهای شنا از آنها استفاده می شود ذکر شده است:

1. ماهیچه های پائین برنده دست: ماهیچه پشتی بزرگ، ماهیچه سینه ای بزرگ ماهیچه گرد بزرگ و سرطویل، ماهیچه سه سربازویی. این ماهیچه ها باعث تقویت کشش دست در داخل آب می شوند.

2. ماهیچه های گرداننده داخلی دست: ماهیچه سینه ای بزرگ، ماهیچه پهن پشتی، ماهیچه گرد بزرگ و ماهیچه تحت کتفی این ماهیچه ها قسمت بالایی دست را به طرف داخل میچرخانند. قوی شدن این ماهیچه ها از نظر نگه داشتن آرنج در بالا که در مرحله اول کشش دست در هر چهار شنا مفید است، ضرورت دارد.

 

تمرینات سرعتی شنا و تغییرات فیزیولوژیکی حاصل از آن:

تمرینهایی با حداکثر سرعت و فعالیت در مسافتهای کوتاه را تمرینهای سرعتی گویند برای مثال 10 بار و هر بار 25 متر و یا 50 متر شنا با حداکثر سرعت.

این نوع تمرینها سبب افزایش قدرت انقباض ماهیچه( به جهت افزایش هماهنگی میان دستگاه عصبی یا ماهیچه ای) و همچنین افزایش قدرت و مقدارATP-PC ( آدنوزین تری فسفات و فسفات کرآتین) در ماهیچه می شود که خود سبب می شود که قدرت شناگر برای انجام تمرینهای سرعتی افزایش یابد.

رابطه موثر شنا با سلامت انسان

 

تأثیر مثبت فراوانى که چند مرتبه شنا در طول یا عرض استخر بر سلامت ما مى گذارد، باورکردنى نیست ، همچنین تأثیر مثبت ورزش بر سلامت روحى و جسمى ما غیر قابل انکار است. در این میان بهترین حالت زمانى است که شما برنامه ورزشى خاصى که متناسب با شیوه زندگى ، علایق و شرایط جسمی تان باشد برگزینید زیرا ورزش کارى است که باید از آن لذت ببرید.

 شنا نه تنها موجب طراوت و شادابى مى شود، بلکه مى تواند تأثیرى معجزه آسا بر جسم و از بین رفتن آن کیلوهاى اضافه بگذارد. شنا سلامت را بهبود بخشیده و موجب تناسب تمام بدن مى شود و قدرت، استقامت و انعطاف آن را تقویت مى کند.

شنا به عنوان یک ورزش، با بدن بسیار ملایم تر برخورد مى کند و آسیبهاى ناشى از آن در حداقل هستند. وزن بدن در آب به یک دهم وزن واقعى تقلیل یافته و خاصیت شناورى در آب، از شدت ضربه هاى وارد شده بر مفاصل مى کاهد. کم شدن وزن در آب به افرادى که بدن آماده اى ندارند کمک مى کند تا راحت تر حرکت کنند. به این ترتیب، شنا به خصوص براى افراد مبتلا به آرتروز ، مشکلات پشت و کمر، مشکلات ناشى از اضافه وزن، باردارى و در کل افرادى که نمى توانند به ورزشهاى خشک بپردازند بهترین انتخاب خواهد بود. على رغم سبکى بدن در آب، شنا ورزشى سنگین به شمار مى رود و تمام عضلات اصلى بدن را به حرکت وا مى دارد.

شنا علاوه بر استفاده از گروه هاى متعدد ماهیچه ها ، موجب انعطاف پذیرى و حفظ نرمى مفاصل به خصوص در ناحیه لگن، گردن، شانه و دست و پا مى شود

 شناى کرال سینه، قورباغه و کرال پشت تقریباً از تمام عضلات اصلى بدن (شکم، عضلات دوسر و سه سر، سرین، عضلات پشت ران و چهارسر) استفاده مى کند.

شنا علاوه بر استفاده از گروه هاى متعدد ماهیچه ها ، موجب انعطاف پذیرى و حفظ نرمى مفاصل به خصوص در ناحیه لگن، گردن، شانه و دست و پا مى شود. شنا در دسته ورزشهاى ایروبیک، هوازى قرار دارد زیرا چند دور شنا بیش از 3 دقیقه زمان مى برد و مقدار مصرف اکسیژن عضلات بسیار زیاد است. از مزایاى دیگر شنا مى توان به کاهش فشار خون اشاره کرد که به نوبه خود موجب کاهش خطر سکته قلبى مى شود. این ورزش توان قلب را بالا برده و میزان خون پمپ شده به بدن را افزایش مى دهد و همچنین با افزایش جریان خون در ریه، موجب سوخت کالرى بیشتر مى شود.

بنابر گزارش کارشناسان ورزشهاى آبى داراى مزایاى جسمى، اجتماعى و روحى متعددى هستند که تعدادى از آنها به قرار زیر است:

 بهبود یافتن قدرت و انعطاف پذیرى بدن، استقامت و تعادل عضلانى بهتر (به همین دلیل بسیارى از ورزشکاران حرفه اى در رشته هاى دیگر نیز به تمرینات آبى هم مى پردازند) قلب قدرتمند، تناسب اندام، بهبود جریان خون، توان بخشى درمانى براى عضلات مستهلک و آسیب دیده ، بهبود از تصادفات و آسیبهاى بدنى، کنترل وزن، از بین رفتن اضطراب و تنشهاى روحى و افزایش انرژى است.

این تصور غلط وجود دارد که چون بدن در طى شنا کردن متحمل فشار زیادى نمى شود پس نمى توان آن را ورزش خوبى دانست، در صورتى که هر چند بدن در آب سبک مى شود اما براى هر حرکت باید بر مقاومت آب غلبه کرده وانرژى زیادى مصرف کنیم، به این ترتیب حتى راه رفتن در آب از پیاده روى در خشکى کالرى بیشترى مى سوزاند.

 

انواع ورزشهاى قابل اجرا در آب به قرار زیر است:

*راه رفتن و دویدن آهسته در آب: این 2 ورزش در آب داراى همان مزایاى راه رفتن و دویدن در خشکى هستند اما آسیبهاى کمترى در بر دارند. راه رفتن در آب مى تواند در حالى که آب تا کمر یا سینه رسیده باشد انجام شود.

*ایروبیک در آب : همانطور که گفتیم ، ایروبیک در آب شامل حرکاتى براى تقویت قلب و عروق است، حرکات ایروبیک ریتمیک و منظم هستند و مى توان حرکات را به مدت 20 دقیقه در آب اجرا کرد که مقاومت آب، تأثیر مثبت این حرکات را افزایش مى دهد.

*یوگا و حرکات نرمشى در آب: آب خود به عنوان ماده اى آرامش بخش شناخته شده است و حرکات آرام، آهسته و روان بخشى از یوگا در آب هستند.

 *حرکات کششى و انعطاف پذیرى : بهترین محیط براى تمرین و افزایش انعطاف پذیرى بدن آب است که شامل حرکات کششى و حرکاتى براى تمام بدن است.

*ورزشهایى براى تقویت و  تناسب  اندام :  شامل حرکاتى براى بالاتنه و  پایین تنه است که هر چند مقاومت آب

مى تواند تأثیر آنها را بسیار افزایش دهد اما گاهى با وسایل مخصوص اجرا مى شود تا این مقاومت هرچه بیشتر شود.

*دویدن آهسته و سریع در آب عمیق: در این ورزش، پا به کف استخر نمى رسد و حرکات دویدن در استخر عمیق اجرا مى شود. به همین منظور از کمربندها، کفشها و ابزارهاى مختلفى براى شناور ماندن استفاده مى شود.

*ورزشهایى در لبه استخر : دیوار استخر بهترین وسیله براى نگهداشتن بدن در حال انجام حرکات است و خود به عنوان یک وسیله براى انجام حرکات به کار مى رود.

*کشش: حرکات کششى آهسته در میان حرکات ورزشى پر تحرک انجام مى گیرد و موجب استراحت و بازگشت عضلات به حالت عادى شده، از دردناک شدن و کوفتگى بدن جلوگیرى مى کند.

*شنا: معمول ترین ورزش در آب است که به شیوه هاى مختلف (کرال سینه و پشت، قورباغه و پروانه) اجرا مى شود.

 شما مى توانید شنا را با آموختن یکى از انواع آن آغاز کرده و پس از مهارت یافتن در آن به انواع دیگر شنا بپردازید.

 منبع: سایت تبیان

  Comments ()
Recent Posts به یاد شهدا نیایش درد گوش در غواصان غواصی و مفاصل بیماریهای غواصی ناشی از تغییرات فشار+تصویر تفکر و عبادت جریان های شکافنده دعوت به ارائه مقاله جهت سومین نشست علمی کاربردی جمعیت هلال احمر شهرستان علی آباد دعوت به ارائه مقاله جهت نشست های علمی کاربردی: بیماریهای مناطق سیل زده(تب تیفوئید)
My Tags غواصی (٩) بیماریهای غواصی (٥) فیزیولوژی غواصی (٥) غواصی هلال احمر گلستان (٤) بیماری (٤) سیلاب (۳) گلستان (۳) سیل (۳) برداشت فشار (۳) غریق در آب (۳) غواصی استان گلستان (۳) تبعات سیل پاکستان (۳) عملیات غواصی در گل رامیان (٢) امداد و نجات در سیلاب (٢) سیلاب پاکستان (٢) غرق شدگی (٢) استفاده از استخر (٢) غرق شدگی در دریا (٢) مرگ در دریا (٢) غرق (٢) gps (۱) پاکستان (۱) خـــــون (۱) فشار (۱) فوت (۱) شکافنده (۱) فشار خون (۱) جریان شکافنده (۱) gis (۱) حوادث و سوانح (۱) بییماری سل (۱) نجات غریق (۱) هیپوترمی (۱) بیماریهای سیلاب (۱) خواجه نفس (۱) سیل ترکمن (۱) ماهیان خطرناک (۱) ماهیان سمی (۱) جانوران خطرناک دریا (۱) خطرناک دریا (۱) پوستر آموزشی (۱) پوستر سیلاب (۱) تصاویر سیلاب (۱) غریق در روستای میاندره (۱) غرش شدن در ساحل نودکنده (۱) غریق در آبشار شیرآباد (۱) بیمارهای شنا (۱) مقدمه ای بر gps (۱) تصاویر ماهواره ای ناسا از سیل پاکستان (۱) نجات در رودخانه (۱) نجات در آبهای خروشان (۱) تجهیزات نجات در رودخانه (۱) تجهیزات نجات در سیلاب (۱) سیل پاکستان (۱) تیم جستجو و نجات در سیلاب (۱) امداد در سیلاب (۱) نجات در سیلاب (۱) ترکیب گازها در غواصی (۱) تنفس در غواصی (۱) گازهای تنفسی در غواصی (۱) نیازهای غواصی (۱) الزامات غواصی (۱) جدول برداشت فشار (۱) برداشت فشار غواص (۱) رانکارد شناور (۱) برانکارد آبی (۱) درد گوش در غواصان (۱) درد گوش در غواصی (۱) بیماری‌ فشار و غواصی (۱) مناطق آبی استان گلستان (۱)
My Friends http://ukdivers.com/ http://www.118ba118.com/ http://www.daneshema.com/index.html http://www.seaandsea.com/ اطلاعات مختلف دریایی و عالی آموزش غواصي بسيار زيبا و جالب باشگاه كوهنوردي شهيد وركش بانك اطلاعات پزشكي پاراست بانك مقالات امداد و نجات پایگاه اطلاع رسانی پزشکان ایران پرورش و نگهداري زنبور عسل تجهيزات غواصي تجهيزات غواصي كرسي تيم غواصي و نجات در سيلاب استان همدان جامعه اطلاعات ايرانيان دريافت فايل تجهيزات ست نجات وبر سازمان پدافند غيرعامل ايران سازمان مديريت بحران تهران سايت پروفسور سلطان زاده سایت طب دریایی شركت پتزل شركت تخصصي غواصي شركت لوكاس غواصي پدي غواصي در ايران فدراسيون جهاني صليب سرخ و هلال احمر فدراسيون نجات غريق ايران فدراسيون نجات غريق جهاني كامل ترين سايت وضعيت جوي ايران برا ي يك هفته مركز آموزش هاي آبي ايران موسسه زلزله نگاری ایران پایگاه اطلاع رسانی امداد دریایی