رضا حاجیلری
Contact me
My Profile
Blog Author(s) رضا حاجیلری
Previous Months Home Archive فروردین ٩٤ بهمن ٩٢ فروردین ٩٢ آبان ٩۱ شهریور ٩۱ آذر ٩٠ آبان ٩٠ تیر ٩٠ اردیبهشت ٩٠ فروردین ٩٠ اسفند ۸٩ بهمن ۸٩ دی ۸٩ آبان ۸٩ مهر ۸٩ شهریور ۸٩ تیر ۸٩ خرداد ۸٩ اسفند ۸۸ بهمن ۸۸ تیر ۸۸ خرداد ۸۸ بهمن ۸٧ More ...
      امداد و نجات در سیلاب و غواصی استان گلستان (ارائه اطلاعات در خصوص عمليات هاي جستجو‏ و امداد و نجات در سیلاب و غواصی و ...)
بیمـــاری فشـــار بـــرداری by: رضا حاجیلری

یک بطری در بسته حاوی نوشابه گاز دار را در نور نگه دارید .محتویات آن دقیقا" شبیه آب به نظر می رسد اگر بطری را تکان دهید .حبابها به سرعت به سطح آب می روند .پس از آن دیگر حبابهایی

 که تشکیل آنها کمی طول می کشد ،تولید نمی شوند .دیگر تولید حبابها و جوش زدن آنها مشاهده نمی شوند .حالا در بطری را بازکنید ،پس از انفجار گاز ،حبابهای فراوانی وجود دارد .در کمال تعجب خواهید دید که برای مدتی جوش حبابها ادامه خواهد داشت .حالا تکلیف شما این است که درب بطری حاوی نوشابه گاز دار را طوری باز کنید که هیچ حبابی تشکیل نشودآیا چنین چیزی ممکن است ؟بیایید فرض کنیم که در پوش مخصوص روی بطری گذاشته شده است که دارای یک و الو است .هنگامی که و الو به مقدار بسیار جزئی باز می شود .مقدار بسیار کمی گاز خارج می شود .و الو فورا" بسته می شود تا از خروج مقدار بیشتری از گاز جلوگیری کند. اگر این کار را به دفعات بسیار زیاد در یک دوره زمانی انجام دهید ،می توانید تکلیف خود را با موفقیت به پایان برسانید .گاز نوشابه خارج می شود و دیگر حبابها تولید نمی شود.ما باید آنچه را در هنگام فشار برداری نوشابه گاز دار اتفاق

می افتد مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم .هنگامی که در بطری با سرعت باز می شود ،گاز دی اکسید کربن که دارای فشار تقریبی psi 50 است و روی سطح آب قرار گرفته است ، به سرعت خارج شده و وارد اتمسفر می شود .این همان قضیه قدیمی است که گاز از جایی که فشار بیشتر است به سوی جایی که فشار کمتر است جاری می شود .در حالی که Co2 محلول در آب هنوز تحت فشار بالایی است ، مولکولهایی که نزدیک سطح آب قرار دارند پرسش خود را از آب بسوی هوا آغاز می کنند . وقتی مولکولهایی سطحی از آب خارج میشوند فشار در سطح آب کم شود


 بیمـــاری فشـــار بـــرداری                             

ترجمه :اروند حمید  

یک بطری در بسته حاوی نوشابه گاز دار را در نور نگه دارید .محتویات آن دقیقا" شبیه آب به نظر می رسد اگر بطری را تکان دهید .حبابها به سرعت به سطح آب می روند .پس از آن دیگر حبابهایی

 که تشکیل آنها کمی طول می کشد ،تولید نمی شوند .دیگر تولید حبابها و جوش زدن آنها مشاهده نمی شوند .حالا در بطری را بازکنید ،پس از انفجار گاز ،حبابهای فراوانی وجود دارد .در کمال تعجب خواهید دید که برای مدتی جوش حبابها ادامه خواهد داشت .حالا تکلیف شما این است که درب بطری حاوی نوشابه گاز دار را طوری باز کنید که هیچ حبابی تشکیل نشودآیا چنین چیزی ممکن است ؟بیایید فرض کنیم که در پوش مخصوص روی بطری گذاشته شده است که دارای یک و الو است .هنگامی که و الو به مقدار بسیار جزئی باز می شود .مقدار بسیار کمی گاز خارج می شود .و الو فورا" بسته می شود تا از خروج مقدار بیشتری از گاز جلوگیری کند. اگر این کار را به دفعات بسیار زیاد در یک دوره زمانی انجام دهید ،می توانید تکلیف خود را با موفقیت به پایان برسانید .گاز نوشابه خارج می شود و دیگر حبابها تولید نمی شود.ما باید آنچه را در هنگام فشار برداری نوشابه گاز دار اتفاق

می افتد مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم .هنگامی که در بطری با سرعت باز می شود ،گاز دی اکسید کربن که دارای فشار تقریبی psi 50 است و روی سطح آب قرار گرفته است ، به سرعت خارج شده و وارد اتمسفر می شود .این همان قضیه قدیمی است که گاز از جایی که فشار بیشتر است به سوی جایی که فشار کمتر است جاری می شود .در حالی که Co2 محلول در آب هنوز تحت فشار بالایی است ، مولکولهایی که نزدیک سطح آب قرار دارند پرسش خود را از آب بسوی هوا آغاز می کنند . وقتی مولکولهایی سطحی از آب خارج میشوند فشار در سطح آب کم شود

 و مولکولهایی زیر سطح آب جای آنها را بگیرند و این روند ادامه می یابد . بعضی از مولکولهای co2  به این ترتیب خارج  می شوند ، اما بعضی دیگر راه بهتری برای خروج می یابند . اگر هسته ای در اطراف پیدا شود ،مولکولهای       co2 اطراف آن جمع می شوند .این هسته ممکن است یک ذره خاک و یا خراشی درون بطری و یا چیز دیگری  باشد .مولکول های co2 زیادی در اطراف آن ذره تجمع می یایند و به سرعت حبابها ظاهر می شوند . حبابها

به حد کافی  رشد می کنند و بیلیون ها مولکول را با هم به سطح آب می برند .این شیوه از صرف کردن وقت  برای حرکت هر مولکول به تنهایی به سوی سطح ، کارایی بسیار بیشتری دارد.

حال اگر ظرف محتوی مایع به گونه ای طراحی شود که بتوان در آن را کم  کم باز کرد ، مقداری از گاز که از سطح آب خارج می شود ، و باعث کاهش فشار در سطح آن می شود ، تولید  جوشش و بی نظمی نخواهد کرد یعنی اتفاقی که هنگام باز کردن

 ناگهانی بطری نوشابه گاز دار افتاده ، تکرار نمی شود . تعدادی از مولکولهای

Co2 به راحتی خارج می شوند ،تعدادی از مولکولها به سطح آب یعنی جایی  که  فشار کاهش یافته است حرکت میکنند و مولکولهای زیرین به سمت بالا حرکت می کنند تا فشار گاز درون بطری نوشابه یکسان شود .

فشار گاز آنقدر کاهش نمی یابد که مولکول های  co2 فرصت تجمع در اطراف یک هسته و تشکیل حباب بدهد

اگر این فرایند چند بار تکرارشود گاز نوشابه خارج می شود ، بدون اینکه حبابی تشکیل  شود.

کار برد این موضوع برای شما به عنوان غواصان اسکوبا چیست ؟ شما بطری نوشابه گاز دار هستید که هزاران هسته درونتان وجود دارد . پلاکت ها ،سلول های خونی و کلات ها        نمونه های بسیار جزئی از چیزهای بسیار زیادی هستند که در خون شما

 وجود دارند . زیر فشار آب رفتن و سپس با سرعت بالا آمدن مانند به سرعت باز کردن در بطری نوشابه گاز دار است . شما در اثر تشکیل حبابها در خون و جاهای دیگر بدنتان دچار dcs می شوید .صعود آهسته پس از یک غوص عمیق به گازی که فشار بالایی دارد فرصت می دهد بدون تشکیل دادن حباب ، بدن شما را ترک کند .حالا سوال این است :" غوص کردن تا چه عمقی باع

تشکیل حبابهایی می شود که منجر به ابتلا بهdcs می شوند ؟" جی .اس ها لدان در نیمه اول قرن بیستم کشفکرد که اگر شخصی تا عمقی در آب پائین برود که  فشار آن به نصف برسد ، امکان تشکیل حبابها وجود دارد .این نسبت دو به یک است .

 هالدان اولین جدولهای غواصی  را برای نیروی  دریایی انگلیس ابداع کرد . اگر

غواصی در عمق 33 فوتی آ ب دریا غوص کند ، یعنی جایی که فشار 2 اتمسفر است و سپس با سرعت به سوی  سطح آب صعود کند ، امکان  تشکیل حباب وجود دارد . این نسبت دو به یک است . اگر عمق غوص به 25 فوت محدود شود ، یعنی جایی

 که فشار 8/1 اتمسفر است و سپس به سوی سطح آب بالا رود ، فشار به نصف کاهش نمی یابد . حال پارایک  قدم فراتر می گذاریم ،اگر غواصی تا عمق 66 فوتی یعنی جایی که فشار

3اتمسفر است ، است غوص کند و سپس به سوی عمق 33 فوتی (با فشار2 اتمسفر ) صعود کند ، احتمال بروز dcs نا چیز است ،چون این نسبت سه به دو است .اگر شخصی به عمق 99 فوتی برود(فشار 4 اتمسفر ) و سپس

با سرعت به عمق 33 فوتی (فشار 2 اتمسفر ) صعود کند ، نسبت آن چهار به دو که همان دو به یک است می شود و احتمال بروز dcs  وجود دارد . پس از آنالیز حباب ها ی که در dcs تشکیل می شوند ، آشکار شد که این حبابها

تقریبا" %100 از نیترو‍‍‍ژن تشکیل شده اند .پل برت ، دانشمند فرانسوی ،در 1880 هنگامی که روی نمونه های _____  کار می کرد ، متوجه این موضوع شد . از آنجایی که اکسیژن در فرا یندهای  متا بولیسمی در

بدن مصرف می شوند ودی اکسید کربن نیز در مقادیر بسیار جزئی در بدن یافت می شوند و به راحتی نیز در آب حل می شود ،پس منطقی است که نیتروژن تنها عامل ابتلا به dcs  باشد نیتروژن در چربی 3/5 بار بهتر از آب حل می شود. حبابها های نیتروژن

 نه تنها در محیط های آبی مانند خون  تشکیل می دهند ،بلکه در محل ها یی که چربی وجود دارد نیز به راحتی تولید می شوند . حبابهای نیتروژن در چربی های زیر پوست ، ستون فقرات و مفاصل تشکیل می شوند . غواصان چاق باید واقعا" جانب احتیاط را

 نگه دارند ، چون احتمال بروز dcs  در آنها بسیار زیاد است .

در زیر حبابهای dcs و حباب age به ترتیب مقایسه شده اند :حبابهای dcs هنگامی تشکیل می شوند که غواصی با سرعت بسیار زیاد به سمت بالا حرکت می کند ، در حالی که حبابهای age هنگامی که غواصی ضمن صعود نفسش را حبس می کند ، تولید می شوند .

 حبس کردن نفس باعث انبساط بیش از حد ریه ها می شود و منجر به تزریق حبابها به درون جریان خون می گردد.

حبابهای dcs  معمولا" در سیاهرگ ها یی که فشار پایینی دارند تشکیل می شوند و سپس در ریه ها به دام می افتند ، اما حبابهای age با زور به درون سرخگ ها برده می شوند و بسیاری از آنها در مغز گرفتار می شوند

حبابهای بیماری فشار برداری طی یک دوره زمانی تشکیل می شوند ،ولی همه حبابهای age به طور همزمان

به درون خون هل داده می شوند.

حبابهای dcs عمدتا" از نیتروژن تشکیل شده اند ،در حالی که حبابهای  age محتوی هوا (%78 نیتروژن و%21 اکسیژن )هستند .حبابهای dcs هم در خون وهم در بافت چربی تشکیل می شوند ، اما حبابهای age 

عمدتا" در جریان خون یافت می شوند.

جدولهای فشار برداری نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا ، اولین بار در سال 1915 با استفاده از اطلاعات

حاصل از کشفیات هالدان ، رسم شدند . این جداول در سال های 1937،1957 وسرانجام  1985 مورد ویرایش و تجدید نظر قرارگرفتند .حالا مهم است که نحوه استفاده از جداول فشار برداری  مانند جدول naui   

طراح غواصی تفریحی padi ویا جدول فشار برداری نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا را یاد بگیریم .

پیش از خواندن ادامۀ مطالب ، شما باید بتوانید از همۀ اجزای جدول به خوبی سر در بیاورید .

حالا که یاد گرفتید چگو نه از جدول فشار برداری نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا استفاده کنید ، دو مساله

زیر را حل کنید:

1. غواصی به عمق 40 فوتی میرود و زمان ته آب 135 دقیقه است . پس از ترک آب غواص به مدت یک ساعت و30 دقیقه روی سطح آب می ماند . غواص دوباره وارد آب می شود و به عمق 100 فوتی می رود.

این بار زمان ته آب 20 دقیقه است . آخرین استیج فشار برداری (اگروجود داشته باشد) چیست؟

غواص پس از ترک آب در کدام گروه تکرار شونده قرار می گیرد ؟

2. غواصی به عمق 100 فوتی می رود و زمان ته آب 20 دقیقه است . پس از ترک آب غواص به مدت یک  ساعت و 30 دقیقه روی سطح آب می ماند . غواص دوباره وارد آب می شود و به عمق 40 فوتی میرود این بار زمان ته آب 135 دقیقه است . اخرین استیج فشاربرداری ( اگر وجود داشته باشد ) چیست؟

·                        غواص پس از ترک آب در کدام گروه تکرار  شونده قرار می گیرد ؟ پس از حل کردن این مسائل باید گفته شود که نتیجه بطور قابل ملاحظه ای متفاوت است اما عمق غوص ، زمانها و وقفه های سطح آب در هر دو مساله یکسان میباشد. در اولین مساله احتمال بروز DCS  برای غواص وجود داشت . در مساله دوم بسیار بعید است که غواص به DCS  مبتلا شود این نکته قانون بسیار مهمی در غواصی اسکوبا است : ابتدا غوص عمیق تر را انجام دهید . این قانون با نام « نمایه غواصی طبیعی » شناخته شده است . غواصانی که از کامپیوتر استفاده می کنند

 معمولا" طبق نمایه های بر عکس عمل می کنند یعنی آنها همیشه ابتدا غوص عمیقتر را انجام نمی دهند استفاده صحیح از کامپیوتر و دور ماندن از استیج فشار برداری ثابت نکرده اند که در استفاده از نمایه های برعکس ، احتمال بیشتری برای ابتلا به DCS

وجود دارد نمی توان گفت این امر به علت استفاده از جدول است . در اغلب دفترچه های ثبت وقایع غواصی مواردی وجود دارد که برای ترسیم نمودار غواص ما ضروری هستند در هر غوص، توجه به نمایه غوصتان به دلایل متعددی مهم است برای مثال اگر بعد از

 یک غوص به مدت 4 ساعت بیهوش شدید نمایه ثبت شده عاملی تعیین کننده برای تصمیم گیری در مورد درمان و باز گرداندن حیات به ما محسوب میشود . اگر در نمایه ما غوصی 100 فوتی به مدت 30 دقیقه بدون استیج فشار برداری یا با فشاربرداری جزئی ثبت شده باشد

 آنگاه تلفن کردن به شبکه سوانح غواصی در مرحله اول کار قرار می گیرد یادگیری نحوه ثبت کردن غوص در دفترچه ثبت وقایع بخش مهمی از هر دوره آموزشی غواصی اسکوبا را تشکیل می دهد . در حال حاضر استفاده از کامپیوترهای فشاربرداری بین غواصان بسیار

متداول است . این دستگاهها وسائل الکترونیکی ظریفی هستند که سطوح نیترو‍‍ژن در محفظه های بافتی مختلف در بدن غواص را نشان میدهند استفاده از انها به غواص اجازه میدهد در زیر آب آزادی بیشتری داشته باشد و ثابت شده است که وسایل مطمئن و قابل اعتمادی هستند

بدون وجود کامپیوتر ، غواص گرفتار جدول فشار برداری خواهد شد و اغلب اوقات برای غواصانی که برای ورزش غوص می کنند بسیار محدود است مثلا" اگر قصد داشته باشید که در عمق 100 فوتی غوص کنید و زمان ته آب 15 دقیقه باشد وسپس به عمق 90 فوتی صعود کنید ،

 هیچ راهی برای مشخص کردن مدت زمانی که می توانید در عمق 90 فوتی بمانید وجود ندارد جداول نیروی دریایی آمریکا به شما می گویند که حداکثر زمان ته آب در

 عمق 100 فوتی ، 25 دقیقه است در این نقطه شما باید با سرعت یک فوت در ثانیه صعود کنید قانونی مبتنی بر اینکه در راه صعودتان باید در عمق 90

 فوتی توقف کنید وجود ندارد شما باید پس از ترک کردن ته آب ، طی 100 ثانیه ( با سرعت یک فوت در ثانیه ) از آب خارج شوید اما ما اغلب یه این شیوه غوص نمی کنیم یک غوص

 معمولی در آب های گرم اقیانوس معمولا" به این صورت است که تا عمق 100 فوتی غوص می کنید و برای پنج تا ده دقیقه آنجا می مانید و سپس به سوی عمق کمتر حرکت می کنید

 ممکن است در عمق 60 فوتی برای مدت کوتاهی به کاوش و جستجو بپردازید و سپس امکان دارد برای یک دقیقه یا بیشتر به عمق 70 فوتی غوص کنید و بعد از آن احتمالا" غواص بسوی

 عمق کمتر از 20 فوت بالا میرود و آنجا می ماند تا ذخیره هوای مخزن کم شود با استفاده از کامپیوتر غواص ، وجود یا عدم وجود گاز نیتروژن به طور پیوسته کنترل و تنظیم میشود. در هر عمقی پیش از اینکه خطر

 بیماری فشاربرداری به تهدیدی جدی برای غواص تبدیل شود غواص از مدت زمان باقی مانده بطور کامل مطلع میشود کامپیوترهای غواصی همچنین غواص را از سطح نیتروژن در محفظه های بافتی بدن را

هنگامی که غواص بیرون آب است مطلع نگه می دارند. در غوصهای تکراری مقدار نیتروژن باقی مانده در بدن از غوصهای قبلی در وقفه های سطح آب نیز توسط کامپیوترها محاسبه میشود. در ایالات متحده آمریکا، سالانه کمی کمتر از هزار غواص تحت درمان DCS  قرار می گیرند بیش از 2/1 آنها غواصانی هستند که از حدود NDL  موجود در جدول یا کامپیوتر فراتر نرفته اند و هیچ کدام از آنها از قوانین غواصی تخلف نکرده اند سالانه حدودا" 100 غواص در اثر ابتلا به بیماری فشاربرداری دچار مرگ میشوند. اگر شما دچار این بیماری شوید چه اتفاقی می افتد؟ به طور کلی علائم و نشانه های این بیماری بشرح زیر می باشند:

·  خستگی غیر معمول : خستگی ، عارضه متداولی نیست این خستگی مانند نیاز به خوابیدن بعد از یک غوص طاقت فرسا نیست این خستگی جانکاه است ذخیره هوای غواصی در جورج لیک در عمق 90 فوتی تمام میشود و او با سرعت صعود می کند بعد از ورود به قایق پارویی ، غواص به زیر صندلی ها میرود به خواب فرو میرود . هنگامی که دوستان او به قایق رسیدند برای بیدار کردن او دچار گرفتاری شدند.

· خارش و یا التهاب پوست : این علائم نتیجه تشکیل حباب های نیتروژنی در چربی زیر پوست میباشد حباب ها پوست را بلند می کنند و باعث کشیدگی آن می شوند و به اعصاب فشار وارد می کنند که باعث

 خارش پوست میشود وقتی جریان خون به «جنگ » حباب ها می آید پوست قرمز میشود این شیبه پشه گزیدگی است این التهاب معمولا" پس از زمان کوتاهی برطرف میشود.

·  سرگیجه : گاهی اوقات جبابهای نیتروژن در مایعات گوش داخلی تشکیل میشود این امر باعث ایجاد سرگیجه و احساس  در غواص میشود سرگیجه احتمالا" چند ساعت طول می کشد و تا زمانی که حباب ها تحلیل روند ادامه دارد .

·  درد شدید ، خصوصا" در مفاصل : بیماری فشاربرداری « تیپ I » همراه با درد  در ماهیچه ها و یا استخوانها و مفاصل است این دردها متداول ترین شکایت از این بیماری هستند و بالا تنه ( بازوها و شانه ها ) بیشتراز پایین تنه تحت تاثیر آنها قرار می گیرد . هنگامی که حبابهای نیتروژن در مفاصل تشکیل می شوند ، هنگام حرکت مفاصل درد آغاز میشود دردهای ناشی از این بیماری معمولا" شدیدتر می شوند تا پس از مدتی به حد معینی می رسند مگر اینکه شانه هایتان را روی والو یک مخزن محکم ببندید که پس از آن درد معمولا" بعد از مدتی فروکش می کند.

· خفــــــگی : اگر تعداد زیادی از حباب های نیتروژن در سیاهرگ ها تشکیل شوند ، از طریق قلب بسوی ریه ها پیش می روند . در آنجا بسیاری از آنها هنگامی که رگها به مویرگ تبدیل می شوند، در دام می افتند اگر تعداد حباب هایی که در ریه جمع شده اند به حد کافی برسد،فرآیند تنفس دچار اختلال می شود بعضی از این حبابها ممکن است در بطن راست قلب تجمع کنند در این حالت نفس غواصی بند می آید و احساس خفگی به او دست میدهد این حالت شبیه نفخ داشتن است. بروز حالت خفگی نشانه وخیم بودن بیماری فشاربرداری است در این حالت احتمال زنده ماندن بسیار ضعیف است.

·  مشــــکلات  عصبـــــی : اگر حبابهای نیتروژن در چربی های موجود در ستون فقرات تشکیل شوند، اعصاب ممکن است فشرده شوند و انتقال الکتریکی مختل شود این حالت به عنوان « تیپ II»  بیماری

 فشاربرداری شناخته شده است اگر اعصاب حسی تحت تاثیر قرار گرفته باشند ممکن است حس مور مور شدن ، کرختی و یا بی حسی در بدن بوجود آید . اگر اعصاب حرکت حرکتی فشرده شوند علائم رعشه ظاهر می شود بیماری فشاربرداری تیپ I را بهتر از تیپ II  میتوان درمان کرد .

در سال 1990 بکه سوانح غواصی DAN  تحقیقی در مورد شایع ترین نشانه هایی که غواصان مبتلا به بیماری فشاربرداری گزارش داده اند انجام داد نتایج این تحقیق چنین هستند:

درد 41%  کرختی  17% سرگیجه 8/7%  ضعف 7/5% سردرد  7/5%  احساس تهوع 9/3 %  خستگی مفرط 9/3%

مجموعه دیگر از اطلاعات در مورد شایع ترین نشانه های فشاربرداری در مجله ایمرسد منتشر شده است . این مقاله در نسخه زمستان 1998 موجود است و حاوی نتایج زیر است :

کرختی 7/22%  درد  7/22% سردرد 4/7% ضعف 4/6% خستگی مفرط2/6%  احساس تهوع 5%  اختلال در راه رفتن 6/2%   اختلالات تنفسی 4/2%  کاهش حساسیت

 پوست 3/2 % خارش 3/2% اختلالات بینایی 8/1% انقباض عضلانی 7/1%  بیهوشی 1%   مجموعه جالب دیگری از اعداد و ارقام به زمان شروع ظاهر شدن علائم  DCS در 60% از غواصانی که به آن مبتلا شده اند

 DCS پرداخته است . به نقل از شبکه سوانح غواصی درسال  1990  طی 30 دقیقه ظاهر شده اند ، 40% باقیمانده تا 30 دقیقه یا بیشتر پس از خروج از آب هیچ نشانه ای از بیماری را احساس نکرده اند. در

میان این 40% ، 1  افراد علائم بیماری را قبل از 2 ساعت احساس کرده اند در 1  دیگر آنها این موضوع 6 ساعت طول کشیده و در بقیه ظهور علائم بیماری یک روز یا بیشتر طول کشیده است

. به همین منوال ، شبکه سوانح غواصی متوجه شده بود، 95% غواصان مبتلا به   DCS  علائم را در کمتر از 24 ساعت بعد از ورود به سطح آب بروز داده اند . همچنین گاهی اتفاق افتاده است

 که غواصی در صبح غوص کرده است و سر میز شام دچار سر گیجه شده است . بسیاری از غواصانی که به بیماری DCS مبتلا می شوند، ابتلا به این بیماری را انکار می کنند . در

 واقع انکار کردن مهمترین مشکل این بیماری محسوب می شود . امتناع از پذیرش شکست، امتناع از هزینه های زیاد برای اتاق فشار و شباهت علائم  DCS با علائم بیماریهای معمولی بعضی از دلایل انکار این بیماری محسوب می شوند . متاسفانه اگر این بیماری به سرعت درمان نشود ، شرایط بیمار وخیم میشود.هر چه درمان سریعتر انجام شود ، شانس بهبود کامل آن بیشتر است . مطابق آمار DAN  نیمی از غواصان مبتلا به   DCS  ، پس از گذشت 24 ساعت توسط پرسنل پزشکی معاینه شده اند . طبعا" درمان  DCS  پس از گذشت 2 هفته نتیجه بسیار کمی خواهد داشت و عوارض آن به احتمال بسیار قوی دائمی خواهد شد. درمان اولیه برای موارد مظنون به DCS  ، بکار بردن اکسیژن خالص است . هیچ چیز دیگری همراه هوا نباید باشد. این امر باعث افزایش سطح اکسیژن در بدن میشود. در مناطقی که احتمال وجود حبابهای نیتروژنی ناشی از DCS  وجود دارد،اکسیژن به سوی بافتهای اطراف حرکت میکند( انتقال از جایی که فشار بالاست به جایی که فشار پایین است ) از آنجا که حبابهای نیتروژنی باعث سو شدن جریان خون میشود، استفاده از اکسیژن خالص سلولهای بدن را نجات می دهد . هر چه اکسیژنی که تنفس میشود خالصتر باشد، سطح نیتروژن موجود دربدن کاهش بیشتری می یابد زیرا نیتروژن به سوی محیط مملو از اکسیژن منتقل میشود، سپس وارد جریان خون میشود و پس از آن از طریق ریه ها از بدن خارج میشود .در همین موقع نیتروژن موجود در حبابها در مقایسه با نیتروژن دارای فشاربسیار پایین موجود در بافتهای اطراف حباب ، دارای فشار بسیار بالایی است. این امر باعث خروج نیتروژن موجود در حبابها و حل شدن آن در مایع بافتها میشود. تنفس اکسیژن خالص باعث تحلیل رفتن حبابهای نیتروژنی میشود. در مورد حبابهای  AGE  نیز همین اتفاق رخ میدهد. بخشی از این حبابها که موضوع بحث ماست ، گاز نیتروژن است. سلولهای بدن انسان برای حفظ حیات از اکسیژن استفاده می کنند ، اما جریان اکسیژن را متوقف نمی کنند. بازگشت غواص به تنفس هوای معمولی این فرایند را برعکس می کند و باعث بازگشت نیتروژن به حبابها و بافتها میشود . عملیات فشار گذاری باید پیش از اینکه تغییری در ترکیب شدن گازها روی دهد، شروع شود. شایان ذکر است که اکسیژن در کمتر از  1   زمان استفاده میشود و در زمان استفاده نیز در 90% موارد غلظت آن کمتر ا حد تعیین شده است .فشارگذاری در آب کار خطرناکی است اما طبق دفترچه راهنمای غواصی نیروی دریائی ، اگر امکان دسترسی به تجهیزات هوای فشرده طی 12 ساعت وجود نداشته باشد، فشارگذاری در آب راه حل مناسبی است.

بطور همزمان باید با  DAN   مشورت کرد و مقدمات تخلیه را فراهم نمود. غواصی که مظنون به  DCS  است، باید به بخش اورژانس نزدیکترین بیمارستان منتقل شود. پزشکانی که مشغول بکار هستند باید آموزشهای لازم برای تماس گرفتن با DAN را دیده باشند. پزشکان اورژانس و DAN   در مورد بهترین شیوه درمانی می توانند تصمیم بگیرند. اگرشرایط ایجاب میکند بیمار باید به نزدیکترین اتاق فشار عملیاتی انتقال داده شود. DAN باید در چنین مواردی قادر به امداد رسانی باشد . استفاده از اکسیژن باید تا زمانی که غواص تحت مراقبت پرسنل اتاق فشار قرار میگیرد ادامه داشته باشد.

جــــــــد ول صفحــــه 6

محور عمودی Y نمایانگر عمق است . این جدول 6 نیروی دریایی امریکا است که برای درمان  DCI  استفاده میشود.

رنگ سبز نمایانگر تنفس اکسیژن و رنگ آبی نمایانگرتنفس هوا است توجه کنید که یک سقوط 4/2 دقیقه ای به تنفس اکسیژن در عمق 60 فوتی وجود دارد . این با یک دوره تنفس اکسیژن 100% در عمق 60 فوتی به مدت 20 دقیقه دنبال می شود ، و به دنبال آن نیز یک دوره 5 دقیقه ای تنفس هوا وجود دارد بقیه  آن نیز واضح است کل درمان 4 ساعت و 7/47 دقیقه به طول می انجامد در موارد دشوار تنفس اکسیژن تا عمق 60 فوتی و یا 30 فوتی ممکن است ادامه داشته باشد . در مواردی که حبابها در مغز تشکیل میشوند (  AGE ) فشار ممکن است تا عمقی معادل با 165 فوت افزایش داده شود.در این عمق حبابها به 5/1 برابر حجم اولیه خود می رسند. تغییر دادن تنفس هوا به تنفس اکسیژن معمولا با تنفس هوا از اتاق فشار و سپس قراردادن ماسکی روی صورت برای تنفس اکسیژن خالص کامل میشود . در اتاق فشارهای تکنفره چنین امری عملی نیست ، بنابراین موارد DCI  با اکسیژنی که فشار آن معادل عمق 30 فوتی است درمان میشود. این شیوه از مسمومیت ناشی از اکسیژن جلوگیری میکند. حال توضیح اندکی در مورد DNA ضروری به نظر میرسد شبکه حوادث غیر مترقبه غواصان در سال 1980 تاسیس شد. این سازمان غیر انتفاعی مسئولیت کمک به غواصانی را که به خدمات پزشکی اورژانسی نیاز دارند، به عهده دارد این سازمان به طور 24 ساعته خدمات پزشکی اورژانسی ارائه میدهد و شماره آن (8111-684 )919 است . هنگاهی که غواص یا پزشکی با این سازمان تماس میگیرد، پزشک متخصص در مشکلات پزشکیزیر سطحی برای مشاوره آنجا حاضر است. آنها همچنین به جدیدترین لیست اتاقهای فشار که میشود از آنها برای درمان موارد مشکوک به AGE  و یا DCS   استفاده کرد، آشنایی کامل دارند. این لیست تنها در اختیار پرسنل پزشکی قرار داده میشود. سالیان متمادی نگارنده این مقاله با این فکر غلط که اگر غواص با شیوه صحیحی خودش را به سطح آب برساند ( در آن زمان با سرعت 25 فوت در دقیقه و اکنون 60 فوت در دقیقه ) و از زمان مجاز در جدول فشاربرداری نیروی دریایی در عمق های مختلف برای اجتناب از رسیدن به سقف، فراتر نرود، از تشکیل حبابهای نیتروژنی وحشتناک و ابتلا به بیماری فشاربرداری جلوگیری میشود. بعد از آن داپلر نتایج تحقیقاتش را منتشر کرد . دستگاههای داپلر به گونه ای طراحی شده بود که می توانست از بیرون آنچه را که درون رگ های خونی می گذشت ، مورد بررسی و کنترل قراردهد . شخصی تصمیم گرفت خون غواص را پس از غوص های «ایمن» بررسی کند نتایج این بررسی شگفت انگیز بود . در بسیاری از غوص هایی که ما فکر می کردیم حبابی تشکیل شده است ، حبابها تولید شده بودند واضح بود که این حباب های «اندک» آسیبی نمی رسانند این حبابها معمولا" در ریه ها به دام می افتند و در اتمسفر حل میشوند و منجر به بروز علائم آشکار بیماری نمی شوند بنابراین نام مستعار « حبابهای خاموش» به آنها داده شد.تشکیل حبابهای خاموش نیز مطلوب نمی باشد. داپلر تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام داد. او به این نتیجه رسید که اگر غواصی هنگام صعود در عمق 10 فوتی بمدت دو دقیقه توقف کند تشکیل حبابها به میزان قابل ملاحظه ای کاهش خواهد یافت او همچنین کشف کرد که اگر توقف ایمنی در عمق 20 فوتی به مدت یک دقیقه باشد و پس از آن توقف دیگری در عمق 10 فوتی به مدت 4 دقیقه انجام شود امکان تشکیل حبابها کمتر نیز میشود اما چون توقف ایمنی دوم کمی طولانی بود آنها دو توقف را با هم ادغام کردند یعنی اگر میخواهید تا عمق 33 فوتی یا بیشتر غوص کنید پیشنهاد می کنیم در عمق 15 فوتی به مدت سه دقیقه توقف کنید این کار اجباری نیست و تنها جنبه احتیاط آمیز دارد اگر این توقف انجام نگیرد نباید از نظر روحی برای غواص نگرانی و تشویش بوجود بیاید بسیاری از قایق های غواصی یک قطعه آویزان دارند که آن را یک سوی قایق می اندازند این قطعه ممکن است لوله  PVC باشد که با خطوطی در انتهای آن در عمق 15 فوتی معلق است این قطعه باعث میشود غواص (یا گروه غواصان) به راحتی بتوانند تا سه دقیقه پس از غوص آویزان بمانند. بعضی از قایق ها به این قطعه یک اسکوبا یا یک رگلاتور هوای رزرو که دارای شلنگ طولانی است نیز وصل می کنند تا غواصی که با کمبود هوا روبه رو شده است بتواند از آن بعنوان منبع هوا استفاده کند . بالا آمدن با خط لنگر یا خط شناوری و توقف در عمق 15 فوتی نیز یک روش جایگزین محسوب میشود با این وجود بسیاری از غواصانی که از خط لنگر استفاده می کنند ممکن است لنگر را از ته آب جدا کنند بهخاطر استفاده از قطعه آویزان ارجح است در بسیاری از دریاچه هایی که دارای آب تمیز و مطبوع هستند ، غواص میتواند به راحتی بایستد یا روی زانو در کف آب بنشیند مطابق روش نیروی دریایی آمریکا هنگام سنجش عمق لزوما" این کار باید در سطح سینه انجام شود.به منظور جلوگیری از انقباض و انبساط  شدید هواپیماهای تجاری هنگام تغییر ارتفاع ، فشار داخلی را تا حدود atm  4/3 کاهش می دهند . این فشار معادل فشار در عمق 8000 فوتی است یعنی اگر کسی بعد از غواصی فورا" سوار هواپیما شود احتمال ابتلا به بیماری فشاربرداری وجود دارد. اگر چه در این زمینه نظر قاطعی بیان نشده است اما طی سالیان متمادی پیشنهادهای متفاوتی داده اند یکی از توصیه ها این است که غواص تا زمانی که به گروه D  در جدول اعتباری وقفه های سطح نرسیده است پرواز نکند پیشنهاد دیگر این است که پس از غوص بدون فشاربرداری 12 ساعت و بعد از غوص همراه با فشاربرداری در جایی که سقفی بوجود آمده است ، 24 ساعت صبر کند بعضی هم توصیه کرده اند بعد از هر نوع غوصی 24 ساعت صبر کند آخرین پیشنهاد از همه روشها ایمن تر است اما ممکن است عملی ترین روش نباشد در اغلب کامپیوترهای غواصی چراغی وجود دارد که شاخص « انتظار برای پرواز» است این مساله بیانگر اهمیت روش نگه داشتن کامپیوتر بعد از آخرین غوص تا هنگامی که چراغ OK علامت دهد است . آخرین تحقیقات DAN  میگوید که روش عاقلانه این است که حداقل تا 18 ساعت بعد از غواصی پرواز نکنید . اگر غواص ، غوص بسیار عمیقی انجام داده است یا چند روز متوالی غوص کرده است ، عاقلانه است که حتی مدت زمان بیشتری صبر کند و نکته آخر اینکه اگر غواصی عملیات اتاق فشار را انجام داده است باید پیش از پرواز 72 ساعت صبر کند. غواصی در ارتفاع زیاد احتمال ابتلا به DCS  را افزابش میدهد اگر چه درست نیست ، اما فرض کنیم غواصی تصمیم میگیرد در دیاچه ای در ارتفاع 18000 فوتی  غوص کند فشار اتمسفر atm  5/0 خواهد بود اگر غواص به عمق 34 فوتی ( در آب تمیز و تازه ) غوص کند ، فشار مطلق atm 5/1 خواهد بود ( 1 از آب و 5/0 از هوا ) رفتن به سطح آب باعث میشود فشار از 5/1 به 5/0 تغییر کند، یعنی نسبت یک به سه. به یاد دارید که هالدان گفته بود اگر فشار هوا به نسبت دو به یک کاهش یابد شخصی به DCS   مبتلا میشود . بنابراین احتمال بروز DCS  در فشار بالا افزایش می یابد این غواص تا چه عمقی می تواند غوص کند تا فشار با نسبت دو به یک تغییر یابد؟ فقط عمق 17 فوتی . در عمق 17 فوتی فشار atm  0/1 است ( 5/0 از هوا و 5/0 از آب) صعود بسوی سطح آب از عمق 17 فوتی باعث  تغییر فشار از atm 0/1 به atm  5/0  میشود و نسبت تغییر فشار دو به یک است . بیماری فشاربرداری در صعود سریع از عمق 17 فوتی بروز می کند. دریاچه تاهو در نوادا در ارتفاع 229/6 فوتی که ارتفاع زیادی است قرار دارد اگر شما به یک فروشگاه غواصی در این زمینه بروید . جدولهای فشاربرداری خاصی برای غواصی در این دریاچه می یابید اغلب کامپیوترهای غواصی اگر در سایت غواصی و پیش از وارد شدن به آب روشن شوند ارتفاع منطقه را نیز در محاسبات خود لحاظ می کنند . موارد زیر شانس ابتلا به DCS  را در غواصان افزایش می دهند :

·   غواصی در آب سرد  با عث کاهش د مای بد ن غواص می شود.گاز ها در ما یعا ت  سرد  بهتر از ما یعات گرم حل می شوند. به همین دلیل است که باز کردن در بطری سودای گرم باعث« انفجار »  آن می شود .اگر بدن غواص سرد باشد  نیتروژن در حد بسیار بیشتری جذب بدن او می شود .غواصی که در حال تلاش وفعالیت باشد   نیتروژن واکسیژن بیشتری نسبت به غواصی که در حال استراحت است  جذب می کند .بنابراین هر چه کار بیشتری هنگام غواصی انجام شود احتمال ابتلا به  DCS   بیشترخواحت شد خطر ابتلا بهDCS  در غواصان چاق بیشتر است .دوباره باید بگوییم که نیتروژن 3/5 بار بهتر درچربی حل می شود تا محیط آ بی .داشتن ایند کس تراکم بدن درحد 30 یا بالاتر به عنوان چاقی تعریف شده است فرمول محاسبه   BMI چنین است  وزن شما برحسب کیلو گرم که بر مجذور قد شما تقسیم می شود .در بیشتر از 40%  موارد و ضعیت شناوری ضعیف احتما ل بروزDCS بالا برده است . آب زدایی بدن شانس ابتلا بهDCS   را افزایش می دهد . طی دوره های غواصی اسکوبا آب بسیار زیادی بنوشید< همچنین در مواقع دیگر >  دوش آب گرم یا فرورفتن در وان آب گرم بعدازغواصی ممکن است منجربه بروزDCS  شود . گرم کردن بدن باعث خروج گازهااز حالت انحلا ل می شود چون آن ها درمایعات سرد حل می شوند .نشان داده شوده است که کمبود ویتا مین B6  باعث افزاش احتمال ابتلا به DCS   می شود رفتن به حد های   جداول فشار برداری  و غواصی های  چند روزه در حد افراط وخطر ابتلا به DCS را افزایش می دهد. تجمع اکسیژن باعث گشاد شدن رگها میشود که این امر به نوبه خود جذب نیتروژن را افزایش می دهد از حبس کردن نفس   ( نفس کشیدن و نگه داشتن نفس برای مدت کوتاهی ) بپرهیزید. یکی از تحقیقات DNA   نشان داده است که پس از غواصی حبابهای خاموش در بدن غواصان مسن تر بیش از غواصان جوانتر تشکیل می شوند تشکیل حبابهای خاموش در بدن غواصان نزدیک به 60 سال ، 30% بیشتر از غواصان 35-30 ساله بود . بنابراین اگر در آب سرد غواصی می کنید و یا زیر آب فعالیت زیادی دارید در جدول فشاربرداری از عمق بعدی و زمان بعدی استفاده کنید یا در استفاده از کامپیوتر غواصی محتاط باشید اگر چاق هستید نیر همین کار را بکنید. علاوه بر آن نرمش هم کنید مقدار زیادی آب بنوشید و پس از غواصی چند ساعت صبر کنید و بعد بدن خود را گرم کنید هر روز 50 میلی گرم  ویتامین B6  مصرف کنید از زمانهای حداکثر تعیین شده برای هر عمق در جداول یا کامپیوتر دور بمانید و اگر بمدت یکهفته یا بیشتر ، هر روز غواصی می کنید ، وسط آن یک روز به خود استراحت دهید تا بعضی از بافتهای نرم بدن فرصت بیابند و به فشارعادی اتمسفر برگردند و آخر اینکه هنگام غواصی بطور عادی نفس بکشید برای دوام بیشتر ذخیره هوا، هرگز نفستان حبس نکنید را به یاد داشته باشید که درمان بیماری فشاربرداری حدود 000/40 دلار برای شما هزینه خواهد داشت . دوید بوش در مجله DAN   الرت دایور شماره 8و7 سال 2004 میگوید : در سیگاری های حرفه ای احتمال بروز علائم حاد و شدید DCS  دو برابر احتمال بروز علائم خفیف بود تقریبا" 37% سیگاری های حرفه ای آسیب دیده علائم  حاد و شدید را بروز دادند در حالی که در حدود 24% غیر سیگاریها علائم حاد و شدید مشاهده شد. به نقل از DAN   غواصی که به DCI  مبتلا شده است ( هم   DCS  و هم AGE ) ، به احتمال قوی مرد است . (69%) بین 30 تا 49 ساله است (64%) با کامپیوتر غواصی کرده است (60%) و تعداد کل غوص هایی که در طول عمرش انجام داده ، 101 غوص یا بیشتر بوده است ( 2/44% ) همچنین اگر غواصی به DCI   مبتلا شود،بهترین توصیه  DAN   این است که پس از برطرف شدن همه علائم و عوارض ناشی از بیماری ، 4 هفته صبر کند و بعد دوباره سراغ غواصی برود مشورت با پزشکی که در زمینه DCI   با تجربه است نیز توصیه میشود . اگر باردار هستید غواصی نکنید جنین از طریق بند ناف ، نیتروژن موجود در جریان خون مادر را جذب می کند . پایین آوردن سطح نیتروژن در بدن جنین به سرعت بدن مادر انجام نمی شود و علت آن فاصله اضافی ناشی از بند ناف است نشان داده شده است که جنین هایی فشاربرداری شده گوسفند به DCS  مبتلا شدند در حالی که مادر آنها گرفتار بیماری نشد. همچنین اگر حبابها در بدن جنین تشکیل شوند ممکن است از طریق سوراخ اوال منتقل شوند، از ریه ها بگذرند و مستقیما" به مغز بروند و باعث انسداد شوند علاوه بر این اگر شخص باردار تحت درمان DCI  قرار بگیرد، فشار بالای اکسیژن در اتاق ممکن است منجر به نابینایی جنین شود

منبع:www.arvanddiving.com

  Comments ()
Recent Posts به یاد شهدا نیایش درد گوش در غواصان غواصی و مفاصل بیماریهای غواصی ناشی از تغییرات فشار+تصویر تفکر و عبادت جریان های شکافنده دعوت به ارائه مقاله جهت سومین نشست علمی کاربردی جمعیت هلال احمر شهرستان علی آباد دعوت به ارائه مقاله جهت نشست های علمی کاربردی: بیماریهای مناطق سیل زده(تب تیفوئید)
My Tags غواصی (٩) بیماریهای غواصی (٥) فیزیولوژی غواصی (٥) غواصی هلال احمر گلستان (٤) بیماری (٤) سیلاب (۳) گلستان (۳) سیل (۳) برداشت فشار (۳) غریق در آب (۳) غواصی استان گلستان (۳) تبعات سیل پاکستان (۳) عملیات غواصی در گل رامیان (٢) امداد و نجات در سیلاب (٢) سیلاب پاکستان (٢) غرق شدگی (٢) استفاده از استخر (٢) غرق شدگی در دریا (٢) مرگ در دریا (٢) غرق (٢) gps (۱) پاکستان (۱) خـــــون (۱) فشار (۱) فوت (۱) شکافنده (۱) فشار خون (۱) جریان شکافنده (۱) gis (۱) حوادث و سوانح (۱) بییماری سل (۱) نجات غریق (۱) هیپوترمی (۱) بیماریهای سیلاب (۱) خواجه نفس (۱) سیل ترکمن (۱) ماهیان خطرناک (۱) ماهیان سمی (۱) جانوران خطرناک دریا (۱) خطرناک دریا (۱) پوستر آموزشی (۱) پوستر سیلاب (۱) تصاویر سیلاب (۱) غریق در روستای میاندره (۱) غرش شدن در ساحل نودکنده (۱) غریق در آبشار شیرآباد (۱) بیمارهای شنا (۱) مقدمه ای بر gps (۱) تصاویر ماهواره ای ناسا از سیل پاکستان (۱) نجات در رودخانه (۱) نجات در آبهای خروشان (۱) تجهیزات نجات در رودخانه (۱) تجهیزات نجات در سیلاب (۱) سیل پاکستان (۱) تیم جستجو و نجات در سیلاب (۱) امداد در سیلاب (۱) نجات در سیلاب (۱) ترکیب گازها در غواصی (۱) تنفس در غواصی (۱) گازهای تنفسی در غواصی (۱) نیازهای غواصی (۱) الزامات غواصی (۱) جدول برداشت فشار (۱) برداشت فشار غواص (۱) رانکارد شناور (۱) برانکارد آبی (۱) درد گوش در غواصان (۱) درد گوش در غواصی (۱) بیماری‌ فشار و غواصی (۱) مناطق آبی استان گلستان (۱)
My Friends http://ukdivers.com/ http://www.118ba118.com/ http://www.daneshema.com/index.html http://www.seaandsea.com/ اطلاعات مختلف دریایی و عالی آموزش غواصي بسيار زيبا و جالب باشگاه كوهنوردي شهيد وركش بانك اطلاعات پزشكي پاراست بانك مقالات امداد و نجات پایگاه اطلاع رسانی پزشکان ایران پرورش و نگهداري زنبور عسل تجهيزات غواصي تجهيزات غواصي كرسي تيم غواصي و نجات در سيلاب استان همدان جامعه اطلاعات ايرانيان دريافت فايل تجهيزات ست نجات وبر سازمان پدافند غيرعامل ايران سازمان مديريت بحران تهران سايت پروفسور سلطان زاده سایت طب دریایی شركت پتزل شركت تخصصي غواصي شركت لوكاس غواصي پدي غواصي در ايران فدراسيون جهاني صليب سرخ و هلال احمر فدراسيون نجات غريق ايران فدراسيون نجات غريق جهاني كامل ترين سايت وضعيت جوي ايران برا ي يك هفته مركز آموزش هاي آبي ايران موسسه زلزله نگاری ایران پایگاه اطلاع رسانی امداد دریایی